Het einde van het seizoen is in zicht en het tweede team heeft nog steeds ambities om te promoveren. De twee teams die in de weg staan zijn Dordrecht 3, de tegenstander van vandaag, en De IJssel 1, die 1 bordpunt voor staat.
Dordrecht 3 heeft zelf ook nog kans om te promoveren, zij zouden met winst gelijk lopen met De Pionier, maar moeten wel hopen op verlies bij De IJssel om nog kans te maken.
Na een korte toespraak van Thomas Ammerlaan, de wedstrijdleider en verslagschrijver, konden de klokken aan worden gezet en de partijen beginnen.
Ik was nog maar net de opening uit met mijn eigen partij in de interne competitie en de eerste partij was al klaar. Helaas wat dit niet in ons voordeel. Julian Krabbendam kwam, zoals gebruikelijk goed uit de opening aan bord 3 en had bijna de hele partij een betere stelling. Helaas hoef je maar één keer fout te rekenen en voor je het weet blunder je een stuk. Dit gebeurde bij Julian, die teveel druk kreeg op het c7 veld. Stuk verlies volgde en nadat het toren tegen toren en loper werd, met nog een aantal pionnen voor beide spelers, gaf Julian op.
Aan bord 1 verliep de partij niet veel beter. Albert Bijzitter speelde samen met zijn tegenstander, Arie van Heeren, een hele vreemde opening die ik misschien één à twee keer heb gezien. Dit is natuurlijk niet per se slecht en als zwart het correct speelt kan het resulteren in een goede stelling, maar toen ik een tijdje later kwam kijken was het een heel ander verhaal. De dame van Albert kwam in grote problemen en nog geen vijf minuten later werden handen geschud, hoe snel het soms kan gaan!
Dan gaan we naar de andere tafel, waar Reinier van der Wende aan bord 5 een prima stelling op wist te zetten. Het bord werd langzaam dichtgeschoven, en dus zou je een lange partij verwachten. Het tegendeel werd bewezen, want Reinier kreeg een schaak tegen zich dat dameverlies forceerde en gaf direct op.
De langzame start werd niet omgezet in een snelle comeback aan bord 4. We zullen eerst wel met de positieve dingen beginnen. Amine Mahjoubi speelt al een tijdje best goed, maar in de cruciale momenten speelt hij iets te snel. Dat was deze keer niet het geval en hij gebruikte zijn tijd goed. Dit werd beloond met een stukwinst. Hij zag helaas wat spoken met de vrije c-pion van zwart en de achterste rij en - zoals bij veel spelers gebeurd - werd dat spook een realiteit en om niet mat te gaan moest dat stuk weer worden ingeleverd. Langzaam wist hij de positie weer onder controle te krijgen, maar dat kostte veel tijd en dat maakte hem, denk ik, nerveus. Een vork werd toen weggegeven en na even nadenken gaf Amine op.
Na deze vier mokerslagen in de eerste 2 uur werd het weer een lange tijd rustig. De Pionier moest nu wel de volgende vier partijen winnen en qua stelling en tijd dacht ik dat het niet onmogelijk was.
Bij Bonne Faber aan bord 8 bijvoorbeeld dacht ik dat een eerste punt kon worden gescoord. Hij had een stuk meer tijd, 20 minuten tegen 5, en de stelling was ook redelijk. Bonne speelde het echter iets te passief en moest een pion inleveren. Een onregelementaire zet werd daarna ook nog gemaakt, wat de tegenstander 2 minuten extra opleverde. Uiteindelijk gaf Bonne op in een lopereindspel van dezelfde kleur met een pion minder.
Sheila de Jonge had aan bord 6 één van de stellingen waarin ik een hoop potentie zag. Beide kanten hadden mooie kansen om voor tactische stellingen te gaan. Normaal is dit wel in het voordeel voor Sheila zou ik zeggen, maar je kon merken dat vermoeidheid het langzaam overnam en hoewel de tegenstander naar mijn mening een aantal dubieuze zetten deed om materiaal te winnen, wist Sheila niet genoeg tegenspel te bieden en liepen we opeens 0-6 achter.
Nadat ook Fred van Wieringen aan bord 2 verloor, was het opeens hopen dat het niet 0-8 werd! Het was een vrij droge stelling in het begin. Misschien om te proberen om te winnen begon Fred zijn stukken op erg ongemakkelijke velden te zetten, waardoor alles aan een zijden draadje hing. Om nog te proberen de stukken in het spel te krijgen werd een pion geofferd, maar dat mocht niet baten. Nadat duidelijk was dat Fred een loper ging verliezen gaf hij op.
Gelukkig was er nog een licht puntje:
Michiel Landman heeft dit seizoen nog geen partij verloren of gelijk gespeeld. Vandaag werd gelukkig geen uitzondering. De opening aan bord 7 ging redelijk gelijk op, maar werd in het middenspel misschien een beetje gevaarlijk voor zwart. Michiel wist goede druk op de klok te zetten, wat ook op de foto te zien is. Langzaam werd het voordeel groter, met een pion extra en na wat nauwkeurige zetten ging de koning van c5 naar e1 en dreigde de e-pion voor wit verloren te gaan. De dame kwam nu op de c-lijn, de loper op e3 en in tijdnood werd Df7+ weggegeven, waarna direct werd opgegeven en dus werd tenslotte de eindscore 1-7.
Hiermee schiet Dordrecht 3 van de vierde plaats meteen naar nummer één, maar heeft wel een wedstrijd extra gespeeld t.o.v. De IJssel 1. Voor ons is dit resultaat natuurlijk een ramp, maar als we nog in de laatste ronde met een zeer ruime score weten te winnen, hebben we nog kans op promotie. De volgende wedstrijd is, zoals eerder vermeld, tegen De IJssel op 1 juni.
Hier nog het wedstrijdformulier:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten