HHC ronde 32

Naast de op zich snel te vergeten RSB-wedstrijd waren er nog een aantal huishoudelijke partijen. Ook werd de halve finale van de IBC beëindigd. Thomas Ammerlaan was wedstrijdleider, commentator van de wedstrijd en speelde zelf ook nog een moeilijke partij. Enig commentaar van zijn kant, de verdere partijen moeten het, qua commentaar, hebben van vooral horen zeggen.

Laten we dan eerst Thomas aan het woord, over de bekerpartijen tussen Thijs en Martijn van Dam: In de eerste partij dacht ik dat Martijn een stuk snel weggaf, maar dit bleek een ruil te zijn voor drie pionnen. Helaas is Thijs erg goed in het terugwinnen van pionnen, en dus werd de positie langzamerhand steeds beter voor wit. Een aanval van Martijn werd geweerd en nadat de dames van het bord waren, was er niet veel meer te doen. Twee torens kwamen op de zevende rij en nadat mat niet meer te voorkomen was, gaf Martijn op.

Na een korte pauze kon de tweede partij beginnen. Hier had Martijn iets meer kansen, maar de positie bleef te symmetrisch om een serieuze poging te wagen. Uiteindelijk verloor Martijn ook nog een paar pionnen, waarna hij het voor gezien hield en dus mag Thijs in de finale tegen Ernst Jan spelen.

Dan zijn partij (met zwart) tegen Ernst Jan Pluim Mentz: Ik kwam iets beter uit de opening met een groot centrum, waar Ernst Jan tegenspel zocht met e4. Uiteindelijk deed ik een zet (Dxb2), die je bijna nooit mag spelen:

Deze keer is het één van de beste zetten, vanwege De5. Wat kleine onnauwkeurigheden volgden, maar ik had toch nog de mogelijkheid om het initiatief over te nemen, mits ik de correcte volgorde speel. Ik was een beetje afgeleid door het de wedstrijd leiden en had in deze stelling wat meer tijd aan mijn zet moeten besteden:

Ld6?? gaf een kwaliteit weg door Lg5, maar gelukkig werd het niet makkelijk voor wit om te winnen. a4 en a5 werden door wit gespeeld, waarna ik nam, dames en een torenpaar gingen van het bord af, waarna Ernst Jan voor de pionnen ging met Tb7. Hij nam meteen de a7- en de a5-pion, wat mij net genoeg tijd gaf om een verdediging op te stellen:

Lg7, gevolgd door Ld4+ en h5 kwamen op het bord, waarna wit geen enkele manier heeft om te winnen. Nog een aantal zetten volgden, maar een remise-aanbod van mij op zet 43 werd meteen aangenomen.

Dan verder met het flash-commentaar, wat zo nu en dan met enig duimzuigen gepaard gaat!? Eerst dan Peter Derrez tegen Leo Stelloo. Daarbij overschreed Leo een beetje zijn comfort-zone, wat tot gevolg had dat Peter aan de leiding kwam. Die wist hij, ondanks relatief hevig verzet van Leo, vast te houden tot het einde. Dat bestond tenslotte in de opgave door Leo.

Ook was Ad van der Ree weer aanwezig en hij werd nu ingedeeld tegen Dennis de Graaf. Laatstgenoemde komt vaak op de proppen met verrassende zetten maar Ad was daar in deze partij tegen opgewassen, mede door zijn verleden als sterke schaker. Hij wist de partij dus winnend af te sluiten.

Nog zo'n partij met op voorhand belangrijk krachtsverschil tussen beide spelers ging tussen Hans Maagdenberg en Jaap Santifort. Maar gaande de partij was daar maar weinig meer van te merken want Hans wist zijn schade te beperken tot één pionnetje achterstand. Maar dat kam tenslotte nog best wel wat verschil maken. Zo ook hier en Jaap won dus, hoewel niet overtuigend.

Naast de partij tussen Ernst jan en Thomas was er nog een remise. En die kwam tot stand tussen Wim Noordermeer en Kees Breen. Beiden staan niet direct bekend als fervente remise-achuivers, die "eer" komt meer toe aan spelers als Peter Leentvaar, Bonne Faber en Jacques Kokshoorn met resp. 8, 7 en 6 remises achter hun naam.

Dan speelde Jacques zelf ook een partij. Tegenstander Joran van Zessen zou misschien acheraf wel blij zijn geweest met remise als uitslag want ditmaal toonde Jacques zich de sterkste en won de partij dus.

Zakken we verder af op de ranglijst dan komen we bij Michael Smalheer en Ellen Akershoek. Zij waren deze avond tot elkaar veroordeeld en wisten de toeschouwers lang in spanning te houden wat de uitslag zou worden. Tenslotte ging het punt naar Michael, die wat vasthoudender bleek dan Ellen. Haar vooruitgang in spelkennis wordt wel steeds beter maar ze zal zich nog meer moeten toeleggen op het spelen van eindspelen en de overgang van middenspel naar eindspel. Vorig seizoen wist ze uiteindelijk één partij te winnen, nu is het wachten nog steeds op de eerste.

De laatste nog te behendelen partij ging tussen Rob Leijn en Frits van der Veeke. Ook hier kunnen we spreken van een soort keldergevoel, hoewel Rob nog niet zo lang lid is van de club. Hij wachtte nog steeds op zijn eerste winst terwijl Frits er al 8 achter zijn naam had staan. Daar zou na deze avond ook geen verandereing in komen want Rob wist de partij winnend af te sluiten.

Houdt er overigens wel rekening mee dat de volgende ronde niet op donderdagavond (Hemelvaartsdag) maar op vrijdagavond wordt gespeeld.

Ondanks alles ook nu weer een nieuwe tussenstand.