Na een lastige wedstrijd tegen Erasmus V1, waar we met een beetje geluk weg kwamen met 2-2, was het hopen dat de vorm weer opgepakt kon worden. Tegen Onesimus V1 was dat zeker nodig, sinds zij elke wedstrijd wisten te winnen en dus bovenaan stonden.
Onesimus kwam met een opvallende opstelling, Murdoch Mac Lean heeft problemen met zijn rechter oog en speelde dus op bord 4, waardoor de andere spelers een bord hoger moesten spelen.
De eerste uitslag is al te zien op de foto, een remise. Verslagschrijver Thomas Ammerlaan kreeg aan bord 2 een zeer bekende opening tegenover zich. De opening was namelijk exact hetzelfde als mijn partij tegen Spijkenisse 1 tot zet 13:
Zwart speelde toen Lxb3 en kwam in grote problemen vanwege Lc4, maar wist uiteindelijk toch nog te winnen met een mooi trucje. Hier werd de beste zet, Le6, gespeeld. Ld3 volgde, maar Pa5 was een betere poging, sinds het zwart forceert om wat zeer nauwkeurige zetten te vinden. Uiteindelijk gingen de zwartveldige lopers en beide torens van het bord, waarna mijn tegenstander, Martin Rensen, remise aanbood, wat ik aannam.
Even later wist Julian Krabbendam aan bord 4 mooi te winnen tegen Murdoch Mac Lean, wat ook één van de redenen was dat ik remise aannam. Het was een lange theoretische opening, waar zwart zeker iets meer van afwist. Om het nog in goede banen te houden moest Julian aardig wat tijd spenderen. Op zet 15 werd de partijverliezende fout gemaakt:
Na c4 zou zwart zelfs ietsje beter staan, maar Te7, laat Pb5! toe, zodat Julian de c5 pion won. Daarna ging het eigenlijk van kwaad tot erger, zwart ging een kwaliteit verliezen, maar dacht er nog uit te komen met wat tactische zetten. Helaas pakte dat verkeerd uit:
Pe7+ werd over het hoofd gezien. Nog wat werk was vereist om de partij over de lijn te krijgen, maar toen ook nog een kwaliteit verloren ging vond Murdoch het genoeg en werd de stand 1½-½ voor de Pionier.
Ook Ernst Jan Pluim Mentz wist aan bord 1 zijn partij te winnen. De opening bracht al een hoop onbalans en veel potentie voor tactieken. Wat er uiteindelijk op het bord kwam was misschien wat rustiger dan wat mogelijk was, maar zwart wist goede druk te zetten op c3. Tegen de tijd dat Julian en ik klaar waren was dit al gegroeid tot een mooi positioneel voordeel voor Ernst Jan. Ondertussen was ik buiten gezellig aan het praten met Murdoch, toen opeens Robert Kuiper, de tegenstander van Ernst Jan, ook naar buiten kwam. Het bleek dat hij stukverlies in twee zetten niet kon voorkomen en hij besloot daarom op te geven.
Dan nog de laatste partij, van Martijn van Dam aan bord 3, die ondertussen al redelijk laag in de tijd stond:
In tegenstelling tot de andere drie partijen was die van Martijn vrij gesloten, zeker voor zwart. Het leek verkeerd uit te pakken, wit kreeg twee torens op de c-lijn en ook ging zwart nog de pion op b7 verliezen. Zijn tegenstander, Marijn de Korte, speelde daarna iets te snel, want opeens stond zijn dame ingesloten! Een klein gelukje waar Martijn zeker gebruik van maakte. Uiteindelijk kwam dan de stelling op de foto, een eindspel met een extra stuk voor zwart. Dit wist Martijn om te zetten in een vol punt, zodat de eindstand een mooie 3½-½ is geworden.
Met deze overwinning staat het viertal weer mooi bovenaan. De volgende ronde spelen we op 17 april uit tegen Spijkenisse V1, een wedstrijd die we zeker moeten winnen als we kampioen willen worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten