HHC ronde 38

De laatste ronde van het speelseizoen 2025-'26. De ronde kenmerkte zich, net als vorige seizoenen, door een bjzonder afnemende opkomst. Slechts 15 leden namen de moeite om naar de grote zaal van de Petrakerk te komen. Dus moest er weer eens iemand geen partij krijgen. Daar zijn momenteel geen regels voor dus vroeg de indeler wie dat vrijwillig wilde doen. Omdat daar geen bevredigende oplossing uit naar voren kwam besloot indeler Jan van Huizen om het dan maar zelf te doen.

Het is de bedoeling om deze aflevering een beetje toe te spitsen op de volgorde van de (schaduw)groepen. Daarom komt eerst groep één aan de beurt. Hij was er voor zichzelf al zeker van, dus kwam het Ernst Jan Pluim Mentz wel goed uit dat hij afwezig zou zijn. Het gevecht om de tweede plaats ontspon zich dan tussen Jan van Dam en Thomas Ammerlaan. Laatstgenoemde analiseerde deze partij: Het was al weer de laatste ronde van het seizoen en dat verdient natuurlijk wat vuurwerk op het bord! Om dat voor elkaar te krijgen speelde ik maar een dom gambiet, 1. c4 b5, waar weinig goeds van kan komen. Jan stond dan ook vrij snel gewonnen met twee pionnen extra. Zet 25 was misschien het grootste voordeel voor Jan:

Ik had hier d6 verwacht, wat ook de beste zet is, waarna het erg lastig is voor zwart om alle vrijpionnen tegen te houden. Jan speelde 26. Dd3 wat een beetje mysterieus was voor mij. Ik nam het paard en de pion op d5, waarna ik weer een beetje hoop in de positie had. Het werd nog wel een beetje oncomfortabel na Dh6, maar ik mocht eindelijk zelf wat dreigen met de torens op d7 en d5. Dit was zelfs zo sterk dat de positie een remise was, zeker toen mijn stukken dicht bij de koning van wit kwamen:

Wit moet hier Lc1 of Le7 spelen, waarna beide spelers genoeg dreigen dat alle stukken van het bord gaan, behalve de torens. Het eindspel is dan net aan remise. Lb2 gaf mij echter een beter positie en na Ta2 Dc1 Dxg2 Db1 Dg4+ stond Jan weer voor een moeilijke beslissing. Ik dacht dat Kd2 remise was, en dat is correct en dat Kf1 gewonnen was. Dat kwam op het bord, maar ik speelde daarna helaas Txb2 wat verloren is voor zwart. Ik moest eerst Ld5 spelen, waarna wit vrij weinig kan doen. Nadat ik mijn kwaliteit offerde speelde ik pas Ld5, maar ik moest Dd1+ spelen om nog een remise te krijgen. Nu had Jan genoeg tijd met De2, waarna ik geen aanval meer had. Daarna blunderde ik ook nog een damesruil, waarna het doek vrij snel viel:

Ik speelde nog een tijdje door, maar het was allemaal vrij hopeloos en nadat ik de pionnen niet meer kon stoppen, gaf ik op.

Meer partijen werden er niet gespeeld in groep één dus tijd voor de eindstand van deze groep, met de eerste vier spelers:

Ernst Jan	12	10	1	1	1219	87
Jan van Dam	21	13	4	4	1209	71
Thomas	22	9	6	7	1146	54
Jan van Huizen	22	12	3	7	1134	61

Nog even ter verduidelijking: de eerste kolom staat voor het aantal gespeelde partijen en de laatste voor het scoringspercentage.

Verder met groep twee: daarin was de partij tussen Julian Krabbendam en Albert Bijzitter van belang. Julian was eigenlijk al groepskampioen maar wilde misschien nog een kers op die taart zetten. Van het verloop van die partij is niet zo veel gezien. Wel is bekend dat Julian enkele pionnen wist te veroveren en toen hij aan het slot van de partij een toren offerde voor een paard vond Albert het wel voldoende gezien die pionnenachterstand voor hem en gaf dus op. Alleen Michiel kwam nog in touw, diens prestatie komt bij groep drie. Ook hier de eindstand:

Julian	25	15	4	6	1199	68
Albert	18	10	1	7	1111	58
Timo	13	7	1	5	1097	57
Michiel	21	11	1	9	1096	54

Dan dus groep drie en daarin was de strijd en dus de spanning heviger. Bonne Faber kon bij een positief resultaat in zijn partij tegen Michiel de titel opstrijken maar Peter Derrez en Sheila de Jonge lagen ook op de loer, vooral bij een negatief resultaat van Bonne. En dat kwam er ook want hij speelde één van zijn slechtere partijen van het seizoen. Hij speelde in totaal die keer tegen Michiel waarvan hij er eentje won met zwart en met wit dus verloor. Nu naar de partij; de opening verliep een beetje chaotisch totdat

deze positie werd bereikt. Hier had Michiel natuurlijk Db6 moeten spelen in plaats van de korte rokade maar hij zag dat, gelukkig voor Bonne, niet. Die zag het wel na zijn laatste zet Lb5. Maar het ergste voor hem kwam een aantal zetten later bij de volgende stelling:

Michiel had zojuist axb5 gespeeld en Bonne speelde hier, eigenlijk zonder nadenken, Dxb5 en zag, net nadat hij het had gespeeld, het vervolg. Nu zag Michiel het, jammer genoeg voor Bonne, wel en speelde dus vrij snel Pf3+ met dus dameverlies voor Bonne. Je wilt een partij na zo'n dramatische zet toch nog niet opgeven en Bonne speelde dus door. Maar Michiel had nu blijkbaar de smaak te pakken gekregen en zette Bonne steeds meer onder druk met tenslotte opgave tot gevolg. Om het verhaal toch even af te maken, Bonne had dus drie keer tegen Michiel gespeeld, met zwart gewonnen en beide keren met wit verloren, ditmaal dankzij een grove blunder. Zouden Peter en Sheila nu kunnen profiteren? Ja, uiteindelijk wel maar dan dankzij dat verlies. Want ze speelden een partij waarbij Sheila regelmatig aan het langste eind trok in het verbruik van bedenktijd. Toen ze uiteindelijk niet meer hoefden te noteren besloten ze om het remise te houden, in - op het oog - iets betere positie voor Sheila. De andere spelers   uit deze groep, Leo Stelloo en Jacques Kokshoorn, worden bij groep vier behandeld.

Sheila	18	7	3	8	1078	47
Bonne	31	10	9	12	1075	46
Peter Derrez	16	5	8	3	1070	56
Leo	28	9	4	15	1034	39

Net als in groep drie werden er in groep vier ook twee partijen gespeeld met ook hier een overlapping met de hogere groep. Om daar mee te beginnen, komen we bij Kees Breen tegen Leo. Hier werd het slot gezien en enig commentaar door Leo. Hij stelde dat hij een loper voor had gestaan maar die later zeer was kwijtgeraakt, mede doordat hij een loper had laten insluiten. Toen er aandact aan de stelling werd geschonken stond Leo al moeilijk en had Kees twee vrije centrumpionnen, al op de zesde rij. Dat werd Leo dus fataal, hoewel hij nog wel probeerde het vege schaaklijf te redden. Maar dat lukte niet en nadat Kees een dame had weten te halen gaf Leo op. En liep Kees met de borst vooruit door de zaal, aan ieder vertellend "ik heb van Leo gewonnen"! Dan Rob Leijn tegen Michael Smalheer, die geen van beiden meer kans maakten op de titel van groep vier. Die had Michael enkele ronden eerder verspeeld door van de uiteindelijke winnaar te verliezen. Ook tegen Rob ging het naar zijn smaak niet goed en was hij heel tevreden toen Rob remise aanbood. Zelf vond hij dat hij redelijk slecht stond en accepteerde dat aanbod dan ook meteen. De laatste partij ging tussen Frits van der Veeke en Jacques en daar had Jacques niet echt problemen mee, hoewel hij de laatste ronden minder goed speelde. Ook hier een stand:

Duncan	14	5	4	5	1062	50
Dennis	21	10	0	11	1042	47
Michael	24	8	4	12	1038	41
Kees	8	2	4	2	1026	50

Dan, last but not least, de eindstand van het seizoen.