Niet één maar twee viertallen mochten vrijdag naar Spijkenisse om een lekker potje te schaken. Team V1 is nog op weg naar kampioenschap en kreeg te maken met een aantal invallers, dus dat kon nog spannend worden. Team V3 staat een beetje onder in de middenmoot en een winst zou ze weer een paar plekjes hoger brengen.
Na een kleine vertraging konden de klokken starten en werd het tijd voor Thomas Ammerlaan om alle partijen een beetje bij te houden voor dit verslag.
We zullen beginnen met de partijen van het derde team. Wilco Baartmans speelde erg snel, maar de tegenstander nog sneller. De partij was nog geen 10 minuten bezig en we zaten al in een middenspel waar van alles gaande was. Nog voordat ik beter kon zien wat er allemaal gaande was stond Wilco al gewonnen en niet veel later was er mat op het bord.
Gelukkig gingen de andere partijen wat langzamer en dus kan er ook meer over worden geschreven.
Wim Noordermeer kwam in de problemen in de opening en werd erg teruggedreven aan de koningszijde. Veel beter werd het daarna niet, maar er werd nog stug doorgeschoven. Het mocht uiteindelijk toch niet baten en dus werd de score weer gelijk getrokken.
Zoals op de foto te zien is, zat ook Michael Smalheer in de problemen. Hij verloor in het begin een kwaliteit. Op zich is dat nog niet zo erg en met een pionnetje extra zou het allemaal nog wel te houden zijn. Het grotere probleem is de vrije h-pion die wit had en naarmate de andere stukken van het bord afgingen leek de positie steeds minder hoopvol. Uiteindelijk werd het een toren tegen loper eindspel met vier pionnen voor beide spelers. Dit was genoeg voor wit om te winnen en dus was het hopen dat er nog gelijk gespeeld kon worden.
Gelukkig wist Leo Stelloo een goede positie te krijgen. Al een tijd noemt hij zich een bliksemafleider aan bord 1 en qua ratings zou je het inderdaad een lastige avond kunnen noemen. Zijn tegenstander, Piet Paauw, had een rating van 1806, bijna 300 punten meer dan Leo met 1540. Misschien was dit in het voordeel van Leo en onderschatte de tegenstander hem iets te veel, want een goede positie werd een uitstekende positie. Het kon nog spannend worden op de klok, maar de vlag viel deze keer niet en dus werd de score toch nog 2-2, een prima prestatie.
Dan de partijen van het eerste team. Mijn eigen partij was een beetje op en neer. Ik was niet heel zeker over de opening, maar het was na een aantal zetten zeker beter voor zwart, vanwege een sterk centrum. Wit maakte het zichzelf niet makkelijk door f3 en Kf2 te spelen, e4 maakte de positie erg open voor zijn koning en dus stond ik veel beter. Ik gaf hem nog de kans om terug te komen in het spel, maar hij speelde voor een truckje:
Db3 hield de positie nog in balans, maar Ph5 was alles wat ik nodig had om te winnen. Pc7! was waarschijnlijk over het hoofd gezien, maar wit heeft geen goede velden voor de dame om alles nog bij elkaar te houden. Nadat ik de dame een aantal keer aanval offerde wit een kwaliteit om van mijn loper af te komen. Daarna was het een kwestie van stukken ruilen en nadat een poging met de d-pion ook niet werkte gaf mijn tegenstander op, sinds hij ondertussen een volle toren achter stond.
Gelijk toen wij klaar waren met analyseren kwam Maurits Leentvaar ook de andere zaal binnen met een vol punt. Het begon al met een hele interessante opening en de extra kennis die Maurits daarover had kwam zeker van pas. Zwart had veel meer ontwikkeling en stond gewonnen, maar door een paar onnauwkeurigheden kwam wit weer in het spel. Bijna alle stukken waren van het bord af, maar het was alleen zwart die kon winnen, vanwege een veel beter pion structuur. De laatste fout van wit was om beide toren paren af te ruilen, het pionnen eindspel was makkelijk gewonnen voor zwart:
Maurits bracht de koning naar de e-pion, ruilde de pionnen aan de koningszijde af en kwam eerder aan bij de pionnen aan de dameszijde. Nadat de c-pion niet meer te stoppen was gaf wit op.
Dan de raarste partij van de avond. Julian begon met wat standaard zetten in de damesgambiet terwijl zwart voor een soort fusie ging van een soort Hollands met e6 en f6 en een dame-Indisch met een loper b7. Het pakte goed uit voor wit, maar Julian begon ook wat rare zetten te maken met Ph4 in plaats van proberen door te breken in het centrum. Een slechte ruil van lopers zorgde voor de grotere problemen:
gxf3 is niet echt een optie vanwege Dg5 en dus ging Julian voor
Pxf3 en verloor niet alleen de g-pion, maar ook de f2,e3 en d4 pionnen. Dit was best gretig, Julian kreeg een toren op e7 wat problemen kon geven, maar in principe was het volledige gewonnen voor zwart. Toch kwam Julian nog met een leuk toren offer:
Het probleem is, is dat zwart het kan negeren en gewoon Thg8 kan gaan. Kxc7 was een blunder en na Te7+ Kb8 Da6 Pb3+ Pxb3 werd er opgegeven. Hier komt de plottwist: de stelling is nog een remise na Df1+. Je moet dan met de koning naar de twee rij en dat geeft zwart genoeg tijd om Dg2+ te spelen en daarna op a8 te gaan zitten. Wit moet daarna nog een beetje accuraat spelen, maar heeft uiteindelijk een zetten herhaling.
Dan nog de laatste partij aan bord 1. Spijkenisse verwachtte dat Ernst Jan Pluim Mentz daar zou zitten en kwamen met een speler van 2164, Job Verheul. Dit was een beetje vervelend voor Martijn van Dam, maar met zo'n groot verschil heb je in ieder geval niet veel te verliezen!
De opening was niet heel inspirerend, een vier paarden spel, maar het zorgde ervoor dat het een langzaam solide spel werd. Nadat de andere borden klaar waren bood Martijn remise aan, maar dat werd gelijk afgewezen. Het werd een hele lange partij waar beide spelers onder de minuut zaten en dat is dan ook waar de fouten worden gemaakt. Het slachtoffer werd helaas Martijn en dus moesten we het maar doen met een winst van 1-3.
Met deze overwinning hebben genoeg aan een remise in de laatste ronde tegen Krimpen a/d IJssel V1, maar we gaan natuurlijk voor het maximale!
Dan hier nog de resultaten voor
V1 en
V3.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten