De laatste wedstrijd alweer! Het 2e viertal van De Pionier speelde uit in Rotterdam, en om precies te zijn in Kralingen. Een basisspeler was verhinderd, maar gelukkig kon Peter Derrez invallen voor Willem-Jan Tanis. Met een volle auto en ook met volle moed reden we noordwaarts. Allerlei obstakels werden vakkundig vermeden, totdat we een slagboom tegenkwamen. Dankzij de intercom werden we toegelaten in een wereld die we niet eerder gezien hadden. We waren terechtgekomen op een paardenmanege met heel veel stallen en grote terreinen waarin paard werd gereden, en het rook er ook zo raar. Een paardenlucht die op je adem slaat.

Slalommend tussen de koetsen en andere tuigage kwamen we terecht bij de stallen. De paarden keken ons nieuwsgierig aan (wat doen jullie hier?) en wij keken even verwonderd terug (wat doen we hier?). Na alle stallen rondgelopen te zijn en niets gevonden te hebben, zijn we maar ouderwets de weg gaan vragen. “Waar is de schaakclub?” Een heuse amazone verwees ons naar het einde van de stallen. Omdat de tijd ook doorging, zijn we in stevige draf naar het einde gelopen. We beklommen de trappen die leidden naar de tribunes, vanwaar de paarden aangemoedigd kunnen worden. Een mooi uitzicht, maar nog geen schaakbord gezien! Wat nu? De jongste van ons viertal was vooruitgelopen om het complex verder te verkennen. De jaren gaan tellen, hè. En Wilko, onze junior, had iets gevonden. Enthousiast zwaaide hij naar ons. Wij daar naartoe, en toen zijn we uiteindelijk aangekomen bij de schaakclub. Althans, dat werd gezegd, maar we zagen alleen bridgetafels. Eerst maar een bak koffie. Toen we terugkwamen vanuit het paardencafĂ©, waren de bridgetafels omgebouwd tot schaaktafels. Aan die losse tafels met vier stoelen mochten twee spelers plaatsnemen. De consumpties konden op een apart zijtafeltje worden gezet. Idem voor de notitieboekjes. Het was even behelpen, maar ach, we zijn wat gewend.
Omdat mijn tegenstander zo goed was, heb ik amper tijd gehad om bij de andere tafels te kijken. Ik speelde tegen Oscar Koppenens van 14 jaar. Hij is in de regio bekend als groot talent. Verschillende toernooien heeft hij al gewonnen. Onlangs heeft hij nog meegedaan aan een internationaal toernooi in Monaco! Zijn rating is >2100 en die zal vast nog veel verder stijgen. Onze partij van 89 zetten staat in dit artikel. Oscar speelde met zwart en won in het verre eindspel. Tweemaal werd door hem remise beleefd afgeslagen. Hij heeft 10 keer schaak gestaan en ik 6 keer. Een enerverende partij met tijdnood aan het einde, maar hij speelde het voortreffelijk. Zijn pluspion werd naar de overkant gespeeld, onder dekking van een paard, zodat de pion niet geslagen kon worden. Een prima techniek. Ik feliciteerde Oscar net voordat de pion een dame werd. Het was mooi geweest.
.gif)
Aan bord 2 heeft Frans ook lang gespeeld, maar verloren. Wilko aan bord 3 deed het prima. Eerst stond hij wat minder, maar toen zijn tegenstander lang rokeerde, is Wilko alles op de aanval gaan spelen en dat maakte indruk. De tegenstander bood remise aan en dat werd door Wilko geaccepteerd. Tenslotte speelde invaller Peter een solide partij. Ook hier duurde het heel lang, maar uiteindelijk werd de vrede getekend en de handen geschud. De eindstand kwam hiermee op 3-1 verlies voor De Pionier V2. Een doorsnee uitslag gezien het hele seizoen. De wedstrijdleider van RSB heeft hiermee zijn ongelijk gekregen door ons viertal in de hoogste klasse in te delen. Dat was echt een maatje te groot voor ons. Binnenkort maar evalueren hoe het nu verder moet. De sfeer is zoals altijd gezellig, maar altijd maar verliezen is toch steeds weer een domper.

Het paardencafĂ© was gelukkig nog open en het gebruikelijke middel tegen verlies werd met veel plezier genuttigd. Die speciaalbieren zijn een reden dat de avond toch weer tot een goed einde kwam. Na afloop liepen we weer terug langs de stallen en koetsen richting de auto. De paardenlucht sloeg weer op onze adem. Peter neemt de volgende keer zijn puffer mee. Volgens mij hebben de paarden er zelf ook last van, want je hoorde opvallend veel gebries: “Pfffffrrrrt, Hrrrr-pffft.”
De uitslagen
De stand in de viertallen competitie
Door Jaap Santifort
Geen opmerkingen:
Een reactie posten