Een belangrijke avond voor de schaakvereniging. Het tweede team kom een belangrijke stap zetten richting het heroveren van de vorig seizoen verloren positie. Voor een verslag daarvan zie het vorige bericht. Door de afwezigheid van dit tweede team (uitwedstrijd) en problemen met de gezondheid bij enkele anderen was de spoeling vrij dun deze avond.
Wel stond er een belangrijke partij op het programma, tussen Ernst Jan Pluim Mentz en Thomas Ammerlaan Hierover geeft Thomas zelf commentaar, zoals we een beetje van hem gewend zijn: De opening ging vrij gelijk op, beide kanten hadden een redelijk rare ontwikkeling qua stukken, waardoor het mij enige tijd kostte om een beetje een plan te creëren. Ik vond het voornamelijk vervelend dat wit de optie had om f4 te spelen om een aanval aan de koningszijde te beginnen. De computer was daar niet van onder de indruk en gaf aan dat met zetten als h5, gevolgd door h4, zwart prima stond. Dit had ik maar beter kunnen doen, want ik maakte een fatale blunder op zet 21:
Ik speelde hier veel te snel d4, waarna de partij eigenlijk
al klaar is. Nadat ik dit speelde kwam g6 pas in mij op, waarna de
partij nog steeds gelijk was, na bijvoorbeeld Df3 b4. Na d4 kwam f5 Ld7 e6, waarna ik mijn loper maar opgaf voor de f en e-pion, sinds na fxe6 f6 ik volledig verloren sta.
Na enige tijd gingen de dames ook van het bord af, zodat we nog het volgende eindspel speelden:
Veel valt hier niet over te zeggen. De d-pion is veel te zwak voor mij,
waardoor het een kwestie van tijd is dat ik deze verlies. Uiteindelijk
speelde ik dan ook maar d3 en ging maar proberen om alle pionnen van het
bord te krijgen. Nadat Ernst Jan dit plan stopte gaf ik op, sinds ik
langzaam aan ook de pionnen aan de koningszijde ging verliezen.
Hierna was het de beurt aan nog een partij, enigszins uit de top van de ranglijst, tussen Peter Leentvaar en Bonne Faber. In de opening speelde Bonne een aantal voor hem voor de hand liggemde zetten maar hij had beter andere keuzes gemaakt want al snel kwam hij slechter te staan. Maar ook Peter wist niet echt een vuist te maken, zodat er op een gegeven moment de volgende positie ontstond, met wit aan zet:
Hier speelde Peter de voor Bonne vervelende zet Pb3, waardoor voor Bonne zijn planning een beetje in het honderd liep. Zijn bedoeling was druk via de c-lijn op de witte stelling te leggen, met op zeker moment een zet als Lxd4. Nu dat veld dubbel gedekt werd viel dat idee in duigen en moest er iets anders worden bedacht. Nu kwam er een stelling op het bord waarin Bonne de weg een beetje kwijt
raakte. Hij verdubbelde hier de torens met Tec8, waar zetten als e5 of Lc8 meer kans op een succesvoller vervolg zouden hebben gegeven. Nu startte Peter een serie paardzetten, die Bonne behoorlijk onderschatte, in vier zetten ging het paard van b3 naar g3. Hierna was het eigenlijk snel
afgelopen, hoewel Bonne nog steeds dacht dat het niet zo'n vaart zou lopen. Hij speelde hier Pc4, waar f6 nog enig soelaas zou hebben kunnen bieden. Maar na - Lxc4;Txc4 - Ph5 kreeg ook hij door wat er aan de hand was! Uiteraard kon het paard niet geslagen worden wegens Tg3 en dameverlies. Dus gaf Bonne op na ...;Df8 - Pf6+;Kg7.
Hans Maagdenberg mocht het proberen tegen Reinier van der Wende, die wegens rugproblemen niet met het tweede team was meegegaan naar Sliedrecht. Daarom had hij toestemming gekregen van de competitieleider om met het jeugdtempo te spelen. Reinier zette Hans flink onder druk met een aanval op diens paard, dat naast de koning was geposteerd. Daar wist Hans nog onderuit te komen maar enkele zetten later kon hij toch opgeven.
De partij tussen Frits van der Veeke en Wim Noordermeer kende een bizar slot. Nadat Wim hem eerst flink onder druk gehouden had draaide Frits de zaken helemaal om. Hij wist de zwarte koning helemaal vast te zetten op diens vleugel met loper, paard en toren en die koning had maar één vluchtveld. Daarom herlaalde Frits de zetten, niet door hebbend dat het mat in één was na een andere torenzet.
Ook tussen Michael Smalheer en Albert Schaefer gebeurde het nodige. Dat had tot gevolg, dat Michael op zeker moment heel krap in zijn bedenktijd kwam te zitten. Albert hielp daar zo nu en dan een beetje in mee door te vergeten de klok te bedienen. Maar het tijdsverschil tussen beide klokken was zo groot dat het niet al te veel verschil maakte. Vooral omdat Michael niet alleen problemen kende met zijn klok maar daarnaast ook met zijn stelling. Gelukkig voor hem speelde Albert in het slot van de partij steeds de goede zetten zodat Michael hem tenslotte moest feliciteren mt de overwinning.
De laatste partij ging tussen de beide nieuwelingen, Bart Rietdijk en Joran van Zessen (zie bijgevoegde foto). Ze waren zo snel klaar dat er geen commentaar op kon worden gegeven. Ze behaalden beide hun eerste resultaat bij De Pionier. Dus werd het remise!
Dit alles brengt weer een nieuwe tussenstand.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten