HHC ronde 9

Even wat rust tussen al het RSB-geweld. Misschien mede daardoor liet een aantal spelers verstek gaan. Door hen, die er wel waren werden enkele interessante dan wel verrassende resultaten bereikt.  Ondanks die afwezigheid - of misschien juist wel daardoor - kwam er geen verendering in de top van de ranglijst.

De eerste partij, die we dan tegenkomen komt uit de top van de interne competitie. Twee bestuursleden, Jan van Huizen (jeugdleider) en Fred van Wieringen (voorzitter), maakten er een spannende partij van. Met de witte stukken bezette Jan heel snel het centrum. Fred wilde er met Ph5 onderuit zien te komen maar met deze zet bracht hij zichzelf in problemen. Jan viel met twee paarden f7 aan en het paard op h5 stond ook in. Wonder boven wonder wist Fred er uit te komen en zelfs het iniatief te nemen. Langzaam moest Jan achteruit en hij moest oppassen dat zijn paard op f3 niet geslagen werd. Toen de rook was opgetrokken vonden Jan en Fred het welletjes en er werd besloten om de partij te eindigen met remise.

Nog een partij uit de top van de interne competitie. Timo van Kesteren en Julian Krabbendam wilden beiden een positief resultaat, om in de bovenste regionen te blijven. Beide spelers zijn aan elkaar gewaagd. Het werd een spannende strijd op de damevleugel en later ook in het centrum. De paarden en lopers waren al geruild en de strijd ging om winst van pionnen. Beiden wisten ze geen verschil te maken. Timo en Julian, met beiden een dame en twee torens, gaven elkaar geen ruimte. Timo bood ondertussen twee keer remise aan. Bij de derde keer werd dit door Julian geaccepteerd.

Dat waren commentaren van Fred, nu dan de beurt aan Thomas Ammerlaan: Het is even geleden, dat ik tegen Ad van der Ree heb gespeeld, en voor het eerst een klassieke partij. Ik kwam beter te staan in het begin van het middenspel. Ad deed wat rare zetten om druk te zetten op de e5 pion, ten koste van de coördinatie van de stukken. Dat gaf mij de mogelijkheid om aan te vallen, maar ik deed het niet op de goede manier:

fxg3 gaf al mijn voordeel weg. Beter was om meteen Dh5 te spelen, of zelfs g5. De positie bleef dan wel in evenwicht, maar ik blunderde al vrij snel:

Lh3 is natuurlijk een verschrikkelijke zet, Db3+ Kh8 Dxb7 volgde, wat ik volledig over het hoofd zag. Ik kon de partij nog enigszins onder controle houden, maar ik nam te snel de loper op g2, waarna Th1 een groot probleem werd en niet veel later stond ik dan ook compleet verloren:

Ad speelde het nog mooi uit met Peg5 Df6 De4 Df5, waarna Txh6+ zou leiden naar mat, maar Ad ging voor het zekere met Dxe2, ik speelde nog een tijdje door, maar uiteindelijk viel mijn vlag.

Iets, wat je zeker niet vaak ziet, is het stikmat door Jan van Dam tegen Jan van Baardwijk. Van de partij zelf heb ik niet veel gezien maar een koning, omringd door zijn eigen stukken, waarna het paard mat zet, was een mooi gezicht.

Dennis de Graaf was goed op dreef tegen Bonne Faber. Maar diens "lijdensweg" begon al bij zijn vertrek naar de schaakclub. Op de een of andere manier deed zijn vervoermiddel geen dienst meer en hij stoeide al met de gedachte om thuis te blijven. Maar "plotseling", zonder voor hem aanwijsbare reden, lukte het weer en zodoende kwam hij nog net op tijd bij de club aan en kon nog meedoen. Daar wachtte Dennis dus. Bonne kwam al snel in problemen, te beginnen in bijgaande stelling:

Dennis wist al snel druk op het centrum te zetten en had hier direct Pb5 kunnen/moeten spelen. Maar daar wachtte hij nog een zet mee en speelde eerst Db3. om de druk nog meer te verhogen. Dit dacht Bonne op te lossen met Pb6 maar toen kwam Pb5 wel. Het emige leek nu de korte rokade maar toen volgde Lc7 met dus weer druk op het paard op b6.

Nu speelde Bonne niet de beste zet, dat was Dd7. Maar hij wist de gevolgen van Lh3 niet goed in te schatten: ...;Dd7 - Lh3;Db6 - Tac1;Pb4 en de zwarte problemen lijken een stuk minder. Maar dat zag Bonne niet en speelde dus De8. Nu volgde - Lxb6;axb6 - Pc7 met een "gratis" toren voor wit. Hier had Da4 minder gekost. Een aantal zetten later was Bonne beter komen te staan in bijgaande positie:

Maar ook nu onderschatting van de positie. Goede zetten waren hier Dg4 of Lc7 voor hem maar hij koos voor naar zijn smaak zekerheid met Dg5. Hij had het gevoel gekregen dat hij uit de diepe put was opgekrabbeld en zag dus helemaal niet dat Dennis met Db8 de pion dekte. Dus nu was Dxg3+?? de bekende kers op de negatieve taart voor hem. Dennis speelde veel beter dan zijn rating van 1200 aangeeft en zou zo spelend geen slechte figuur slaan in het derde team.

De partij van Peter Derrez stopte vrij abrupt toen Rob Leijn opgaf. Rob stond vanuit de opening beter maar blunderde een loperoffer op h7. Dit was wat mij betreft niet zo erg, hij zou een loper en toren krijgen voor zijn dame, maar Rob reikte meteen zijn hand.

De langste partij van deze ronde was die van Frank Hordijk tegen Leo Stelloo. Veel was er niet gaande in de partij, het was een vrij dichte stelling, waar beide spelers het op de a-lijn moesten uitvechten. Frank kon nog winnen door Leo door de vlag te jagen, hij had nog 20 minuten tegen de 2 minuten van Leo, maar een tweede remisebod werd aangenomen.

Vorige week had hij een partij om snel te vergeten, maar deze week speelde Michael Smalheer een prachtige partij tegen Wim Noordermeer. Een actieve stelling werd snel omgevormd in een stelling met extra materiaal. Niet één, maar twee lopers extra voor Michael, waarna Wim al snel geen zetten meer kon vinden en dus opgaf.

Robin Stuit wist zijn eerste winst van het seizoen te vinden tegen Frits van der Veeke. Hij speelt al een tijdje goede partijen, maar wist het nog niet over de lijn te krijgen. Deze keer wist hij weer een goede opening te spelen en hield de hele partij een voordeel vast, wat uiteindelijk genoeg was om te winnen.

Ook nu is er weer een nieuwe tussenstand.