Het tweede viertal van de Pionier zou het zwaar krijgen dit seizoen, dat hadden ze al een beetje aan zien komen aan het begin toen de competieleider het team indeelde in de 1e klasse; qua rating zaten we helemaal onderaan de lijst en onze ratings waren gebaseerd op rendementen in het verre verleden en die geven geen garantie voor de toekomst. Tot nu toe bleken de verwachtingen uit te komen. Enige consistentie kan het team niet ontzegd worden; er werd wel drie keer verloren met 3,5-0,5.
De basisopstelling van Jaap Santifort, Willem Jan Tanis, Frans Troost en Wilko Breen kon niet worden opgesteld; Jaap Santifort had een afscheidsetentje van een bestuurlijke functie die hij lange tijd heeft gehad en het zou op zijn minst slordig zijn om daar niet bij te zijn. Wilko Breen had andere beslommeringen maar de Flakkeese roots van het team werden door invallers Jan van Huizen en Jan van Dam niet verloochend. Op vrijdag de dertiende togen we met theoretisch gezien net genoeg benzine in de tank aan de reis naar het pittoreske Charlois alwaar we hartelijk werden ontvangen door… een ander Flakkees schaakteam dat ook daar moest schaken. Lendert van den Ouden spelend bij onze tegenstander en ook van Flakkee afkomstig completeerde de Flakkeese reunie.
Dan de wedstrijden; tsja…. Charlois Europoort had in de wedstrijden die ze hiervoor gespeeld hadden een team opgesteld met gemiddelde rating van 2003 en 1958 en voor deze gelegenheid was hun gemiddelde rating 1968; maar ja als PSV op dezelfde avond verliest van Volendam; waarom wij niet? Willem Jan was als eerste klaar aan bord 4; tegenstander Cor de Wit gaf een stuk tegen twee pionnen van Willem Jan maar de stukken van Cor werkten zo ontzettend goed samen dat in no-time Willem Jan een stuk moest inleveren en met zijn koning in de kou stond op de 6e rij; binnen het uur stonden we met 1-0 achter. De volgende partij waar een beslissing kwam was bij Frans Troost, hij speelde aan bord 3 tegen Melvin Holwijn. In dit geweigerd damegambiet werd het evenwicht nooit echt verbroken. Om en om had er eentje het initiatief maar werd het gepareerd door de ander en na 26 zetten werd er tot remise besloten; het eerste halve punt was binnen van de avond! Nu wachten op de andere partijen. Jan van Dam speelde aan bord 1 tegen Lendert van den Ouden en deze partij had zomaar een hele andere uitslag kunnen krijgen dan de winst die Lendert nu behaalde. Halverwege de partij was Lendert te gretig en ging met zijn dame achter de linies van Jan tesamen met zijn witte loper maar daar kwamen de stukken compleet vast te staan; ze konden geen kant op zonder verloren te gaan. Ze werden door Jan zijn toren die ijzersterk stond op de achterste lijn maar ook een vrije lijn naar voren had en zijn dame in de wurggreep gehouden. Jan ging proberen de stukken te gaan vangen maar in de na-analyse achteraf bleek dit niet het goede plan; “simpel” de stukken gevangen houden en met de andere stukken kon tamelijk eenvoudig de rest van Lendert zijn stelling opgebroken worden. Hier had meer ingezeten maar ja… na aloop weet iedereen het beter. Degene die het langst bezig was is Jan van Huizen. Hij had in de beslissende fase optisch gezien een flinke achterstand; Jan had een koning en twee losse pionnen. Tegenstander Eduard Smits had uiteraard ook een koning en maar één pion maar ja; hij had ook nog een toren. De stukken zeggen niet alles; belangrijk is waar ze staan en daar zat het venijn voor Eduard. Jan had zwart maar zijn pionnen stonden op de vierde en derde lijn en zijn koning daar keurig tussen. Eduard (had wit) zijn koning stond op de zevende lijn; en dat duurt een aantal zetten voordat die echt mee kan doen. Eduard ging schaak geven met de toren om eventueel de pionnen van Jan op te eten of tempo te winnen zodat zijn koning erbij kon komen en als die er bij kon komen was het een fluitje van een cent om de partij te beslissen. Jan had dit ook door en maakte toen de afweging om zijn koning op de zesde rij te houden om de pionnen te dekken maar als Jan het op het eerste gezicht gekke plan had om juist van de pionnen weg te gaan en naar de 1e rij te gaan waar de eventuele promotie plaats kan vinden had het op zijn minst remise geweest omdat promotie van één van de pionnen altijd plaats kon vinden en de toren opgegeven moest worden. Achteraf is schaken altijd simpel. Nu ging het te langzaam en zet voor zet kwam de koning erbij met fatale gevolgen voor ons.
We gingen naar huis met wederom een 3,5–0,5 uitslag. De andere keren hadden we er compleet vrede mee; nu ook wel maar er had zomaar meer in het vat kunnen zitten. Op 19 maart spelen we tegen/met Spijkenisse V1; laat ze gewaarschuwd zijn; we komen eraan!
Stand RSB viertallen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten