Een heel drukke schaakweek! Elke werkdag, behalve de woensdag, kwam er aktie van De Pionier! Drie externe wedstrijden en de competitieavond. Het begon maandagavond met een 2-2 voor het eerste viertal, toen dinsdagavond ook 2-2 voor V3 en vrijdagavond een gebruikelijke 3½-½ nederlaag voor V2. Ook de bekercompetitie vorderde weer met een superspannende loting, tot in de kleine uurtjes.
Nog twee wedstrijden te gaan in de kwartfinale van de IBC. Deze avond kwamen Timo van Kesteren en Jan van Dam tegenover elkaar te zitten. Van de eerste partij werd - behalve door de spelers zelf - heel weinig gezien. Wel kan gezegd worden dat Jan (met zwart) die partij won, waarna de tweede partij een toch wel wat verrasssend verloop kreeg. Het tijdsverloop was in het nadeel van Timo maar hij kwam wel met meer materiaal in de eindfase. Hij kwam een toren voor te staan maar Jan bleef lange tijd zo'n minuut of zeven voor staan. Timo wist niet direct de winnende zetten te vinden. De stelling echter werd steeds wel iets voordeliger voor hem. Tenslotte wist hij de partij te winnen en moest er dus gesnelschaakt worden. Dat had een beetje hetzelfde verloop als de beide reguliere partijen. Weer werd de stand 1-1, met een slordige tweede partij voor Jan en beide spelers kozen voor een derde snelschaakpartij, niet voor de mogelijkheid van een Armageddon-slot. Ook deze derde snelschaakpartij wist Jan te winnen en dus mag hij het in de halve finale proberen tegen de winnaar van Jaap Santifort tegen Ernst Jan Pluim Mentz.
Voor de interne competitie kwamen een aantal spelers uit de top-tien tegen elkaar uit. Daar speelde Ernst Jan tegen Martijn van Dam en er werd al gesuggereerd dat er een nieuwe leider zou kunnen komen als Ernst Jan de partij zou verliezen. Maar daar bleek geen schijn van kans op te zijn want Martijn speelde al tamelijk snel zijn zwartveldige loper een beetje buitenspel waardoor Ernst Jan een soort van vrij spel kreeg op de koningsvleugel. Zoiets hoef je hem geen tweede keer voor te schotelen, hij weet daar meteen gebruik van te maken en zo liepen beide spelers al snel bij de andere partijen te kijken, met dus verlies voor Martijn. Er zou dus een nieuwe leider kunnen komen bij puntverlies voor Ernst Jan en winst voor Julian Krabbendam, die ingedeeld was tegen Bonne Faber. Bonne speelde een heel slechte start en had al heel snel op kunnen geven als Julian en de volgende positie de juiste zet had gespeeld:
Hier was zojuist nietsvermoedend de korte rochade gespeeld, terwijl een zet als Tc8 een beter plan zou zijn geweest. Na Lxh7+ had er nu eigenlijk net zo goed op kunnen worden gegeven. Maar gelukkig voor Bonne zag ook Julian deze zet niet. Dev computer gaf hier al heel snel +10 aan! Julian speelde nu, i.p.v. de zo goed als winnende zet Lxh7+ de zet Le3 en Bonne antwoordde f5, ook al had hij nog steeds het gevaar niet gezien. Hij leek meer gemotiveerd door de dubbele aanval met f4. Maar de dreiging op de koningsvleugel bleef bestaan maar kon toch geminimaliseerd worden. Zo kwam er een poos later een kans voor Bonne in de volgende stelling:
Wit is hier aan zet en overziet een dreiging, speelt Kf2, waar Kf1 (of dameruil) beter zou zijn geweest. Bonne had het wel gezien en speelde dus Pxe5, waarna de witte koning naar g3 werd gespeeld. Eigenlijk zou eerst dameruil sterker zijn geweestr voor zwart. Bonne ging nu op jacht naar de a-pion maar zag die mogelijkheid om zeep geholpen door de zet Dh6, waarna het hem verstandiger leek om de dame weer terug te spelen naar h7 en remise aan te bieden.
Dat aanbod werd door zowel Julian als de computer geaccepteerd. Volgens Julian had Bonne nog best door kunnen spelen.
Dan komen we bij Jan van Huizen tegen Thomas Ammerlaan en daar heeft laatstgenoemde commentaar op gegeven: Over de opening en begin van het middenspel valt weinig te zeggen. Ik
pakte wat extra ruimte aan de dameszijde ten koste van het creëren van
een zwakte op c6. Verder was het voor beide spelers vrij compact en dus
waren er niet veel plannen. Op zet 25 maakte ik toch wel een
verschrikkelijke blunder:
Ik vergat het idee van Pg5 volledig en dus ging ik nonchalant
Pc4 en na
Pg5 zag ik wel dat ik een flink aantal problemen had. Om er toch nog wat van te maken ging ik maar
h6 en was het tijd om stug te verdedigen. Jan zag twee offers over het hoofd:
Ik zag hier dat na Pxg7 het mogelijk was om, na Pe5 dan Dxe8 te spelen. Wit
krijgt dan twee torens en twee pionnen voor een dame en wint vanwege de
open koning op h8.
Pf4 was de keuze van Jan.
Pe5 Dh5 axb4 Td6 Dc7 volgde, waarna het tweede offer, Tcxc6, mogelijk was.
Pg6+ werd
in plaats daarvan gespeeld. Daarna waren de winstkansen voor wit niet
meer zo duidelijk en ondertussen was de klok al onder de 10 minuten voor
Jan, terwijl ik nog ongeveer drie kwartier had. Een dameruil op b6
werd aangeboden. Dat nam ik graag aan, want ik zag nog een kans om niet
alleen remise te spelen, maar ook om te winnen. Een blunder volgde
inderdaad voor wit op zet 44, waar mijn toren op b3 werd genomen,
waarschijnlijk omdat gedacht werd dat de b pion nog kon worden gestopt:
Een leuke opgave (en de laatst gespeelde zet, waarna Jan opgaf): Vind hier de enige zet die wint voor zwart.
Dan kan er nu het woord worden gegeven aan Fred van Wieringen: Fred en
Sheila de Jonge speelden een leuke partij. Beide bestuursleden waren
aan elkaar gewaagd. Sheila had wel moeite om onder de druk van Fred uit te komen, maar zette toch een aanval op. Ze offerde zelfs twee
pionnen. Fred wist telkens de goeie zet te vinden en zette Sheila nog
verder onder druk. De dame en loper van Fred zorgden ervoor dat de
koning in de hoek werd gedreven. Fred kon daarna gemakkelijk Sheila schaakmat zetten. Dan was er voordat de indeling bekend was gemaakt enige discussie tussen Reinier van der Wende en Michiel Landman wie er nou tegen Leo Stelloo zou spelen. De indelingscomputer gaf Michiel gelijk en zo startte hij met wit tegen Leo. Die partij ging lange tijd gelijk op, wat Leo - eigenlijk tegen zijn gewoonte in - remise aan deed bieden. Dat aanbod werd door Michiel geweigerd en zo kwam er een positie op het bord met een zwakke (achtergebleven) zwarte pion op g7. Die pion werd dan ook door Michiel aangevallen, waarna Leo (die al slecht in zijn bedenktijd zat) toch in diep gepeins verzonk terwijl het antwoord toch redelijk voor de hand lag. Michiel dreigde nu op h8 schaak te geven, wat werd voorkomen door de g-pion op te spelen zodat veld h8 onder controle kwam van de dame. Er werd nogmaals remise geboden door Leo maar opnieuw afgewezen. Even later viel zijn vlag.
Fred dan weer: De partij tussen Reinier
van der Wende en Wim Noordermeer leek op remise te eindigen. In het
eindspel had Reinier twee pionnen en een loper, terwijl Wim een pion
en een loper had. Wim bood nog remise aan, maar Reinier zag toch nog
kansen en speelde door. En hij had gelijk. Na goed positioneel
spel wist Reinier een pion vrij te spelen. Deze was door Wim niet
meer tegen te houden. Hij gaf dan ook op.
Dennis de Graaf en Jacques Kokshoorn stonden al langere tijd bij elkaar in de buurt op de ranglijst. Maar tot een onderlinge confrontatie was het nog niet gekomen. Tot deze avond dan en daar zal Jacques met weinig plezier aan terug denken. Naar wat we van hem gewend zijn probeeerde Dennis al snel druk te zetten, hoewel dat niet steeds uitermate doordacht was. Toch kwam hij er steeds mee weg. Op een gegeven moment echter - de zwarte koning was al in een hoek gedreven - dreigde Dennis mat in één en dat werd door Jacques overzien, met waarschijnlijk een slapeloze nacht voor hem tot gevolg!?
Het slot van dit verslag is dan weer voor Fred: Van de partij tussen
Albert Schaefer en Bart Rietdijk heb ik weinig gezien. Albert stond
wel veel materiaal voor en Bart kon hier weinig tegenover stellen en
gaf dus op. Een partij, die redelijk
snel was afgelopen, was die tussen Michael Smalheer en Frits van der
Veeke. Beiden kwamen ze goed uit de opening. Michael voerde een
combinatie uit in het centrum, maar had zich misrekend. Hij verloor hierdoor een stuk. Michael liet nu zijn aangevallen dame ongedekt staan.
Frits sloeg uiteraard de dame. Michael tikte zijn koning om en
verloor.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten