HHC ronde 15

Gezien de komende feestdagen zette de relatief slechte opkomst zich door. Maar ook aan de IBC kon een vervolg worden gegeven. Ook kwam er een geïnteresseerde een kijkje nemen. Hopelijk wil hij dat blijven doen! Verder had Frits van der Veeke een kroonjaar bereikt en wilde hij dat met de club delen! Uiteraard langs deze weg felicitaties aan Frits.

Weer kon een tweetal afscheid nemen van de tweede ronde van de beker en zich richten op de derde ronde. Dat werd in eerste instantie gedaan tussen Rik Verhey en Ernst Jan Pluim Mentz. De eerste partij, met Rik aan het witte roer, gaf veel spektakel te zien, wat tenslotte uitmondde in een gevecht met twee paarden en enkele pionnen voor Rik en loper en paard en enkele pionnen xoor Ernst Jan. De loper van Ernst Jan bezette de lange zwarte diagonaal en kon dus veel tegenhouden. Rik wist middels diverse schaakjes met zijn paarden de spanning er in te houden. Middels dit gebeuren hield Ernst Jan nog twee pionnen over en Rik nog eentje. Als een soort van noodsprong offerde Rik een paard voor de beide pionnen en kon met zijn koning via de h-lijn naar voren. Zijn pion stormde naar voren langs de g-lijn maar moest nog wel de lange zwarte diagonaal passeren. Daar werd hij op g7 geslagen, wat dus wel de loper kostte. Nu werd deze eerste partij dus remise wegens gebrek aan matpotentieel. De tweede partij gaf een beetje een anticlimax te zien want Rik kwam slecht uit de opening en raakte in het nadeel. Dat was dan spek voor de bek van Ernst Jan en hij sleepte daarmee het punt in de wacht en dus ook een plek in de derde ronde. Die plek kwam er ook voor Jan van Dam, die wat minder moeite had met Duncan Peltenburg. In de eerste partij werd Duncan met de witte stukken naar de achterate rij gedreven en daar mat gezet terwijl hij in de tweede ronde materiaal verspeelde en mede daardoor op moest geven.

Kijken we nu verder naar wat er gebeurde in de interne competitie, dan moet er worden geconstateerd dat veel daar "buiten beeld" gebeurde. De eerste daarvan ging tussen Julian Krabbendam en Amine Mahjoubi, te zien op bijgaande foto. Amine had enkele aansprekende resultaten bereikt en was zodoende geklommen naar een derde plek op de ranglijst. Maar ook Julian deed de laatste tijd van zich spreken en nu mochten ze het dus tegen elkaar opnemen. Julian toonde zich daarbij de sterkste en mocht opnieuw een punt bij laten schrijven en daarmee de derde plek van Amine over nemen. Peter Leentvaar en Hans van Calmthout leken het rustige aan te willen doen en elkaar geen pijn te doen. Dus besloten ze tot remise, wat al weer de zesde van dit seizoen is voor Peter. Een moeilijke partij werd gespeeld door Michiel Landman en Albert Bijzitter. Tussen hen leek het te gaan om een plekje bij de top-10 te veroveren. Gwzien het verbruik aan bedenktijd had Albert daar de meeste moeite mee maar Michiel ging, gaande de partij, ook meer tijd gebruiken waardoor ze elkaar steeds meer naderden in verbruikte tijd. Albert leek de positie beter te hebben bekeken, wat tenslotte resulteerde en een opgave door Michiel.

Dan waren Bonne Faber en Jacques Kokshoorn aan de beurt en daar ontstond al snel een niet zo veel gespeelde positie, te zien op het diagram:

Hier liet Jacques een pion "in" staan, daarmee de belangrijke loper van de witte velden aanvallend. Dit kostte Bonne de nodige bedenktijd maar tenslotte koos hij toch voor het uitpakken van dit "cadeautje" met Pxe5. Natuurlijk sloeg Jacques op b3 en was het weer een moeilijke beslissing hoe terug te slaan. Met de dame is volgens het meesterbrein genaamd Fritz iets sterker dan met de pion maar dat speelde Bonne toch wel. Na de logische zwarte zet Lb7 speelde hij het wat mindere d3, waar f3 wat beter zou zijn geweest. Maar hij was bang voor het iets meer openen van de koningsstelling. Een aantal zetten later kwam de volgende positie op het bord na het zwarte Lg7. Nu speelde Bonne het minder goede

cxb5, waar Df4 een veel betere zet zou zijn geweest. Maar Jacques sloeg terug met de dame en nu had Df4 moeten volgen. Maar er stonden twee pionnen "in", wat te veel van het goede was voor Bonne, dus speelde hij Dc2, daarmee wat wit gif uit de stelling halend. Opnieuw echter was Df4 de betere zet geweest, waarna er goed iets als ...;Te6 - Pd4;Db6 - Pxe6;fxe6 had kunnen volgen. Maar Bonne speelde dus Dc2 en er volgde nog ...;Dc6 - Tac1;Tc8 - Pd4;Dd7 - Pf3;c5 en de volgende stelling ontstond:

Bonne zag geen goed vervolg meer, speelde Dd1 en bood remise. Dat aanbod werd onmiddellijk door Jacques aangenomen, volgens hem zat er geen progressie meer in de stelling en stond alles eigenlijk vast.

Leo Stelloo kreeg Fred van Wieringen dermate in de greep dat deze geen gelegenheid zag om een mening over de andere partijen te geven. Hij hield het ditmaal bij zijn eigen partij: De partij tussen Leo en mij begon gelijk opgaand. Leo, met de witte stukken, opende wel sterk en bezette met goede zetten het centrum. Ik vond het altijd wel lastig om tegen Leo te spelen. Ik onderschatte een aantal zetten met de a, b en c pionnen van Leo en liet mijn loper insluiten. Ik kreeg voor mijn loper twee pionnen maar dat bleek niet genoeg. Leo wist met een aanval op mijn koning die twee pionnen te pakken en dwong me tot dameruil. Het doek leek voor mij te vallen maar toen Leo een verkeerde zet deed waardoor ik het stuk weer terug kreeg was alles weer gelijk. Er werd nog doorgeschaakt, maar voor beiden zat er niet meer in dan remise.

Aangezien het aantal spelers weer oneven was werd opnieuw de vraag gesteld wie er dan oneven wilde zijn. Daar kwamen twee reacties op: Bonne Faber en Timo van Kesteren. Timo was net iets eerder en dus trok Bonne zijn aanbod weer in en speelden de andere Pioniers tegen Timo. Die andere Pioniers leken meer met hun eigen partij bezig te willen zijn.Zodoende kreeg Timo een hele grote voorsprong in bedenktijd, wat aan het eind opliep tot bijna een heel uur! De Pioniers kwamen daardoor in een groot nadeel qua tijden overzagen misschien daardoor wat er zou kunnen gebeuren. Timo had beide centrale lijnen onder controle met torens. De toren op d1 stond echter ongedekt en daar werd de witte aanval op gericht. Maar Timo had goed gekeken en gezien dat hij die toren met zijn dame kon dekken en daarmee tegelijkertijd mat kon geven. Winst voor Timo derhalve.

De jarige Frits speelde tegen Dennis de Graaf en hield zijn zaakjes goed onder controle. Of Dennis ècht een cadeautje wilde geven is uiteraard niet bekend. Wel bleek Frits te hebben gewonnen op de lijst van uitslagen. De laatste partij dan ging tussen Michael Smalheer en nieuweling Bart Rietdijk. Ook van deze partij werd niets gezien. Ook daarin moest de uitslagenlijst uitsluitsel geven: Michael had gewonnen en heeft daarmee hopelijk de interesse van Bart niet de gron in geboord!

Tot slot nog een huishoudelijke mededeling: aangezien het a.s. donderdag eerste Kerstdag is wordt er dan niet geschaakt en staat de eerstvolgende schaakavond gepland voor maandag 29 december met dan een snelschaakavond. Dit alles is natuurlijk ook te volgen via de agenda op de hoofdpagina.

Dit alles brengt ons dan naar de nieuwe tussenstand.