Schaakvereniging De Pionier

De Pionier 2-Shah Mata 3 + ronde 22

2012-02-10T21:58:00.001+01:00

Met veel genoegen kan het tweede team terugzien op bovenstaande wedstrijd. Ad van der Ree keek weer eens mee, lees zijn verslag. De overige spelers zetten zich in voor de huishoudelijke competitie. De vrijdagmiddag hierna werd op indrukwekkende wijze afscheid genomen van Wim den Heijer, waarbij ook een tiental Pioniers aanwezig was.

Pionier 2 pakt weer uit!

Op donderdag 9 februari speelde De Pionier 2 al weer zijn 5^e wedstrijd en hoe!

Jan Straatman had al vooruit gespeeld tegen Wim van der Pijl aan bord één en had ons een punt voorsprong bezorgd. Aanvankelijk stond Jan behoorlijk gedrukt. Na lang nadenken besloot hij om een stukoffer te brengen, dit om aan de druk van Wim te ontsnappen. Een moedige keus en - gelukkig voor ons - het pakte goed uit. Ondanks de tijdnood die Jan had lukte het hem om te winnen. Maar daar waren wel een remiseaanbod van Wim en daarna een "torenaanbod" aan vooraf gegaan. Dat laatste had Jan uiteraard met beide handen aangenomen. Dus begonnen we met een 1-0 voorsprong.

Al snel na het begin hadden we er een tweede punt bij. Aan bord acht speelde Rob van Wijgerden tegen Ger Schraa. Deze speelde de opening niet zorgvuldig en Rob sloeg bliksemsnel toe en overrompelde hem totaal. Hij liep mat, wat hij verder ook deed en het stond om 21.00 uur al 2-0 !

De andere partijen verliepen heel wat normaler. Ben Blakmoor en Chris Willemse (bord twee), Frans Troost en Nantko Schanssema (bord vier), Bonne Faber en Mariandel Menzel (bord vijf), Wim Noordermeer en Piet Dijksman (bord zes) gingen gelijk op. Michiel Landman (bord drie) speelde gewaagd tegen Gerard Groen, Sheila de Jonge (bord zeven) kwam niet zo best uit de opening.

Toch haalden we weer vrij snel een punt binnen. Wim Noordermeer verspeelde tegen Dijksman een pion. Hij stond nog niet verloren maar moest m.i. knokken voor remise. Maar wonderwel won Wim de pion terug. Hij speelde toen het eindspel beter en Dijksman gaf gedesillusioneerd op, 3-0.

Bij Ben ging het redelijk gelijk op. Maar Willemse veroverde ruimte en kwam toch iets makkelijker te staan. Ben moest zich beperken tot verdedigen. Na veel geruil besloten beide spelers tot remise, 3½-½.

Plotseling gebeurde er iets bij Bonne. De gehele tijd ging het redelijk gelijk op, hoewel Bonne wel een prachtig sterk loperpaar op de been had gebracht. Dat loperpaar dwong z'n tegenstandster wel in een verdedigende positie. Door een verkeerde plaats voor haar witveldige loper te kiezen snoepte Bonne wel een pionnetje van haar af maar het was nog lang niet gewonnen, ze had een prachtig paard geposteerd op d5, dat daar niet te verjagen was door een pion. Toen Bonne dat paard wilde ruilen ontweek Menzel dit. Helaas voor haar was dit een grote blunder, hierdoor verspeelde ze een volle toren en ze gaf op, 4½-½.

De overwinning was nu binnen.

De partij van Sheila verliep weer heel wonderlijk. Ze kwam, zoals gezegd, slecht uit de opening. Verspeelde een pion en er ontstond een moeilijke stelling voor haar. Blom kreeg het initiatief, maar dan is Sheila vaak op haar gevaarlijkst want na de verrassende zet Df5 raakte hij geheel van de kook. De dame van Sheila drong de stelling van Blom binnen en begon daar te stofzuigeren. Blom probeerde nog een wanhoopsaanval, maar hij liep zelf mat, 5½-½. Bij Michiel echter ging het niet goed. Michiel speelde gewaagd maar Groen was daar niet van onder de indruk. Materieel gezien ging het lang gelijk op, maar de stukken van Michiel werkten niet goed samen, die van Groen wel. Uiteindelijk lukte het Groen om te promoveren en Michiel gaf uiteraard op, de eretreffer was gescoord door de Rotterdammers: 5½-1½.De mooiste partij speelde misschien wel Frans. Het werd een echte Grünfeld–Indisch. Het was duidelijk, dat Schanssema goed in deze opening thuis was. Bij elke zet probeerde hij druk op te bouwen. De pionnen in het centrum van Frans hielden echter stand. Schanssema zocht de koningsaanval. Het werd een scherpe partij. Shanssema offerde een toren voor de koningsaanval (toen Frans al een pionnetje voorsprong had genomen), maar Frans offerde de kwaliteit plus een pion terug. En plotseling stond de koning van Schanssema in zijn blootje, al zijn strijdkrachten stonden aan de overkant. Schanssema liep mat, 6½-1½.

Een mooie uitslag, waardoor we weer behoorlijk stijgen. Volgende keer, vrijdag 16 maart, spelen we tegen de koploper en favoriet voor het kampioenschap, ik ben benieuwd of we voor een verrassing kunnen zorgen.

	De Pionier 2	1572	-	Shah Mata 3	1519	6½-1½
1	Jan Straatman	1496	-	Willem van der Pijl	1645	1-0
2	Ben Blakmoor	1705	-	Chris Willemse	1699	½-½
3	Michiel Landman	1616	-	Gerard Groen	1577	0-1
4	Frans Troost	1616	-	Nantko Schanssema	1505	1-0
5	Bonne Faber	1653	-	Mariandel Menzel	1437	1-0
6	Wim Noordermeer	1479	-	Piet Dijksman	1539	1-0
7	Sheila de Jonge	1413	-	Gerard Blom	1426	1-0
8	Rob van Wijgerden	1602	-	Ger Schraa	1322	1-0

Intern gesproken bleek Alex van Wieirngen goed bezig, hoewel het hem uiteindelijk niets opleverde. Tegen Ernst-Jan Pluim Mentz wist hij het bijna de volle 3½ uur vol te houden met in het verre eindspel nog remisekansen. Die wist hij echter niet te verzilveren, hoewel hij bij het moment van opgeven wel een stuk voor stond. Materiële verhouding is wel uiterst belangrijk in het spel, de positie van de stukken echter nog belangrijker.

Jan van Huizen kon op zeker moment ook een stuk binnenhalen, de stelling van tegenstander Jan van Baardwijk was echter bij lange niet voldoende om dat te compenseren. Hij probeerde nog wel het een en ander, het punt kwam uiteindelijk aan Van Huizen toe.

Nog een partij tussen twee Jannen en daarbij gaf Straatman prima partij aan Van Dam. Toch leek het er op, dat Jan van Dam de partij toch naar zich toe ging trekken. Dat idee leken beide spelers ook te hebben, tenminste, Jan Straatman bood op zeker moment remise en dat aanbod werd afgewezen. Maar Jan van Dam wist klaarblijkelijk niet de juiste weg naar winst te vinden en dus werd het toch remise, nu door drie keer dezelfde stelling.

Bij al het bovenstaande geweld van het tweede team raakten dus de interne partijen wat ondergesneeuwd en vooral die van Frits Wilschut tegen Leo Stelloo en van Ger Croonenberg tegen Jannes van Halen. Alleen Rob van Wijgerden zou er wat van gezien kunnen hebben, hij was eerder klaar dan genoemden. Maar hij vond het ook wel leuk een deel van z'n avond nog thuis door te kunnen brengen. Zowel Leo als Ger gingen later bij de andere verrichtingen kijken met een punt op zak.

Willem den Heijer (1937-2012)

2012-02-08T15:14:00.001+01:00

Voor sommigen nog redelijk onverwacht is ons in de nacht van zondag op maandag Wim den Heijer ontvallen. Zowel hijzelf als zijn naaste familie zagen dit al enige tijd aankomen.
Allereerst wensen wij zijn vrouw, zoon en dochter en 2 kleinkinderen alle sterkte toe bij het verwerken van dit verlies.

Wim had vele liefhebberijen, schaken was toch wel één van de grootsten daarbij. Werd schaakvereniging De Pionier in 1974 opgericht, al na nauwelijks een half jaar wist Wim de weg naar het toenmalige clubgebouw te vinden en ook al heel snel stelde hij zijn kwaliteiten beschikbaar voor de vereniging, eerst als jeugdleider (1979-1983) en enkele jaren later als secretaris (1993-2001).
Vooral in zijn secretariaatsperiode was hij direct betrokken bij de organisatie van het Open Persoonlijk Kampioenschap van de Zuidhollandse eilanden (later kortweg OPKZ genoemd) en hij heeft daarbij meegewerkt aan diverse geslaagde afleveringen van dit toernooi.
Maar ook daarbuiten kon er steeds een beroep op hem worden gedaan als het ging om het organiseren van bepaalde zaken of het meehelpen aan het in orde brengen van de benodigdheden.
Helaas brak er voor hem en zijn vrouw een hele moeilijke periode aan, toen er kanker bij hem werd geconstateerd. Leek het eerst goedaardig te zijn, later kwam het in volle hevigheid terug en moest hij door een diep dal van kuren, testen en opnieuw kuren. Maar Wim bleef, althans zeker voor het oog van de buitenwereld, zeer positief en strijdvaardig in zijn benadering van zijn ziekte. Als het mogelijk was dan bezocht hij steeds de clubavond.
Maar helaas, ook aan deze periode kwam een eind, toen vorig jaar werd besloten dat de kuren geen zin meer hadden en ze dan ook werden gestaakt. Hierna is het eigenlijk heel snel bergafwaarts gegaan met Wim, die op 8 december van het vorige jaar zijn laatste partij speelde in clubverband. Daarna gaf hij telefonisch aan, dat we hem waarschijnlijk weinig meer op de club zouden zien. Wim werd nog in het ziekenhuis opgenomen en - na zijn ontslag uit het ziekenhuis - heeft hij nog enige tijd thuis door mogen brengen.
Het einde kwam dus aan het begin van de afgelopen week, in zijn slaap.
Wim, we zullen je missen!

Ronde 21

2012-02-04T21:23:00.000+01:00

Een bijna normale schaakavond met een vooruitgespeelde partij voor het tweede team door Jan Straatman (te zien achteraan op de foto) en enkele onverwachte uitslagen voor de interne competitie.

Het tweede team moet binnenkort spelen tegen Shah Mata 3 en op hun verzoek werd er aan bord 1 vooruitgespeeld. Aan Pionierkant trad daar Jan Straatman op en aan Shah Matakant Willem van der Pijl. Jan wist uiteindelijk te winnen, hoe dat ging hopelijk bij het complete verslag van de wedstrijd.

Bij de interne competitie bleek Rik Verheij niet goed genoeg gemotiveerd. Tegen Ad van der Ree verloor hij op zeker moment een stuk en daarna was het eigenlijk heel snel afgelopen. Ad ging zonder medelijden op zijn doel af en Rik kon snel opgeven.

Wat niet helemaal op voorhand werd verwacht, Jan van Baardwijk wist toch lang stand te houden tegen Ernst-Jan Pluim Mentz. Of het slechts inbeelding was of dat het werkelijk zo was, Jan leek op een gegeven moment toch minstens gelijk spel op het bord te hebben getoverd. Maar dan gaat Ernst-Jan er echt voor zitten en ook Jan wist daar het juiste antwoord niet op te vinden.

Van Ben Blakmoor werd verwacht dat hij Michiel Landman in bedwang zou gaan houden. Michiel was immers gedurende enkele speelronden stilletjes hogerop geklommen op de ranglijst. Ben bouwde rustig aan een goede stelling in afwachting van het foutje van Michiel. Inderdaad kwam dat foutje ook, want toen Michiel meende onder de omklemming uit te kunnen komen deed hij dat juist op de verkeerde manier. Dat kostte hem een pion en - wat veel erger was - een open torenlijn richting zijn koning. Daar wist Ben optimaal gebruik van te maken en na torenruil gaf Michiel maar op.

Sheila de Jonge ging onconventioneel van start tegen Bonne Faber, hij wist daar echter onvoldoende goed op te anticiperen en er ontstond een moeilijke vechtstelling. Dat vechten echter had Sheila blijkbaar te letterlijk genomen, ze offerde een loper (met schaak) op f7 en dat schaak kon op 3 manieren worden opgeheven: de loper kon op 2 manieren worden geslagen en de koning kon een stapje opzij doen. De eerste slagmanier liep vrij duidelijk mat, terwijl de tweede manier dan wel een stuk opleverde, het gevolg leek heel onvoorspelbaar. Omdat Bonne zelf ook een gevaarlijke aanval op kon zetten koos hij voor het stapje opzij, waarna Sheila wel de loper wegspeelde, Bonne's aanval daarna eigenlijk verkeerd inschatte. Dat kostte tenslotte dameruil en een stuk, waarna Sheila tenslotte opgaf toen Bonne een luchtgaatje had gemaakt voor zijn koning.

De geluksvogel van de avond was eigenlijk (naast Jan Straatman) Jan van Huizen. Simone 't Mannetje had een fraaie aanval opgezet en het zag er sombertjes uit voor Jan. Maar Simone zette niet goed genoeg door, ze toonde zich tevreden met kwaliteitswinst, waar ze ook een vol stuk had kunnen verschalken. En toen ze Jan's g-pion in leven liet wist Jan dit kleinood helemaal aan de overkant te brengen en dat betekende, helaas voor Simone, partijwinst voor hem.

Win Noordermeer deed het rustig aan tegen Arie Bliek. Tenminste, Wim wil wel vaak meteen in de aanval schieten en dan later toch tegen een goed doordachte verdediging aanlopen. Dat laatste werd ook nu het geval, van dat eerste was echter nauwelijks sprake. Toch was Arie's verdediging uiteindelijk nog onvoldoende, Wim liet een punt opschrijven.

Door een aantal slechte uitslagen bleek Jan van Dam teruggezakt op de ranglijst, waardoor hij deze avond tegen Frits Wilschut ingedeeld werd. Jan bleek er niet van gediend opnieuw een slechte uitslag te spelen en nam rustig zijn tijd voor z'n aanval. Die kwam er ook en bestond uit pionwinst op de koningsvleugel waardoor de koning van Frits in zijn hempie kwam te staan. Een dergelijke stelling uitspelen kun je wel aan jan overlaten. Een nul dus voor Frits.

De meest typische partij van de avond kwam op naam van Ger Croonenberg en Leo Stelloo. Daar verdiende Ger ook plaatsing van z'n foto mee! Leo wist eerst stukwinst voor elkaar te krijgen, wat later werd omgezet in dame voor tegen toren en een aantal pionnen. Leo kon daar echter niet goed mee uit de voeten en raakte die dame weer kwijt. Daarna leek Ger het heft in handen te nemen, kon echter ook niet helemaal zijn voordeel omzetten in winst. Daaron maar eens remise aangeboden, Leo is echter iemand, die, net als wielrenner Gerrie Kneteman vroeger, voor de dood of de gladiolen gaat. Maar geen van beiden wist de winnende mogelijkheid te vinden, zodat tenslotte zetherhaling het vonnis velde en Leo zijn tweede en Ger zelfs zijn eerste remise boekten.

Het gaat er steeds meer op lijken, dat Trudy Angeneind aan het scoren gaat slaan! Ze speelde deze avond tegen Dik Roeffel en bracht hem flink in de problemen. Om die problemen op te lossen had Dik echter erg veel tijd nodig. Dat werd hem tenslotte noodlottig, hij verloor op tijd.

Ronde 20 en simultaan

2012-01-29T17:34:00.000+01:00

Helaas was er bij de jaarlijkse simultaan, gegeven door de clubkampioen van s.v. De Pionier in de openbare bibliotheek van Hellevoetsluis, te weinig belangstelling. Maar de 13 aanwezigen, inclusief simultaangever Ernst-Jan Pluim Mentz, kunnen toch terugzien op een supergezellige schaakmiddag. De donderdagavond hiervoor werd ronde 20 van de interne competitie gespeeld en daarbij raakten ook nog 2 halve finalisten van de interne beker bekend.

Op voorhand was gerekend op toch wel een minstens even groot aantal tegenstanders voor de simultaangever dan vorig jaar. Toch was de opkomst qua aantal minder, Ernst-Jan liet zich daar niet door ontmoedigen en scoorde iets beter dan de vorige keer (83% tegen nu - 6de keer - 85%). Omdat de voorzitter (eveneens simultaangever) minder goed een openingstoespraak kon houden werd dit overgenomen door organisator Fred van Wieringen. Fred bedankte de bibliotheek hierbij voor hun medewerking en stipte ook de geringe opkomst aan. Toch ook kon hij een welkom heten aan 3 spelers, niet actief in de Pioniercompetitie, waarbij zelfs iemand uit de Brabantse contreien (hoewel wel familie van één van de deelnemers). Na zijn toespraak kon Fred nog net op tijd zijn bord bereiken voordat Ernst-Jan er voor stond om de eerste zet te doen.

Lange tijd moest hij partij geven aan alle aanwezigen, totdat, na een dikke anderhalf uur, zijn eerste winst kon worden opgetekend. Helaas voor Henk Dunk was hij de eerste. Niet heel lang daarna moesten ook de beide (niet òp het bord) meespelende dames (Sheila de Jonge en Simone 't Mannetje) forfait geven en ze konden hierna de één na de ander op zien geven. Maar niet Alex van Wieringen en Ben Blakmoor, zij mochten de felicitatie van Ernst-Jan in ontvangst nemen. Lang leek het er ook nog op, dat er een remise zou vallen want Brabander Mees Willemsen had weliswaar een loper achterstand, zijn pionnen konden de pionnen van Ernst-Jan afstoppen. Om een vrijpion te maken had Willemsen een pion geofferd, echter, zoals hij later zelf ook toegaf, de verkeerde. Nu werd de loper geofferd en liep de koning naar één van de stoppionnen toe om zodoende de promotie-route vrij te maken voor de g-pion. Tot het bittere einde wist Arie Bliek stand te houden, als laatste van allen legde hij zijn koning om en dat was maar net voor sluitingstijd van de bibliotheek! Ernst-Jan had daardoor 11 partijen gewonnen en 2 verloren. Zelf vond hij overigens, dat dit wel terecht was, alleen had hij er op gerekend dat niet Ben maar Bonne Faber die tweede verliespartij op zou leveren. Maar het probleem voor Bonne werd het moeten zetten als de simultaangever voor je bord verschijnt. Daarom gaf hij, na een pion gewonnen te hebben, twee stukken voor toren en pion, waardoor hij 2 torens overhield en Ernst-Jan toren en 2 (lichte) stukken. Hierna gaf de betere eindspelkennis van hem de doorslag.

Ondanks dus de (te) geringe opkomst kan de schaakvereniging terugzien op een geslaagde voortzetting van de traditie. Volgend jaar opnieuw?

Ook de donderdag hiervoor was Ernst-Jan succesvol geweest in de kwartfinale van de bekercompetitie tegen Jan van Dam. Het werden twee redelijk verschillende partijen, de eerste "bulkte" van de strategie, terwijl de tweede het moest hebben van de taktiek.De eerste eindigde met een pion achterstand en een slecht paard voor Jan en een goede loper voor Ernst-Jan. Na gedwongen ruil van loper en paard vielen de pionnen van Jan "als rijpe appels". In de tweede partij raakte Jan al snel materiaal kwijt en kon daardoor relatief snel opgeven.

De tweede halve finalist werd Fred van Wieirngen, die zich te sterk toonde voor Michiel Landman. Ook hier bijna hetzelfde scenario als bij de vorengenoemde partijen, waarbij de eerste een verdiende remise op leek te gaan leveren voor Michiel. Maar in de slotminuten maakte hij toch die ene blunder, waardoor hij verloor. Dan moet er dus in de tweede partij worden gewonnen en dat bleek te veel voor Michiel. Fred dus de derde halve finalist. De loting hiervoor staat gepland voor 1 maart, waarna vanaf een week later de partijen gespeeld kunnen gaan worden.

Ook in ronde 20 was er eigenlijk succes voor Alex van Wieringen. Hij was ingedeeld tegen Rik Verheij en het had er daarbij alle schijn van dat hij zou gaan verliezen. Om dat te vermijden gebruikte hij erg veel tijd, zodat zijn klok de seconden al aan het aftellen was terwijl die van Rik nog meer dan 60 minuten aanwees. De stelling leek nog wel redelijk in evenwicht, zodat het Alex wel verstandig leek remise aan te bieden. Daar wilde Rik in eerste instantie niet van weten, toen echter de klok van Alex zo ongeveer met de laatste minuut bezig was accepteerde Rik uiteindelijk het aanbod met de woorden "Ik kan de winst niet vinden en wil niet op deze manier een punt binnenhalen"! Een bijzonder sportief gebaar dus!

Sportief werd er ook gespeeld tussen Ad van der Ree en Ben Blakmoor. Ad had daarbij enig voordeel weten te bereiken door Ben's koning te dwingen in het centrum te blijven. Dat is vaak goed voor winst, zo ook ditmaal.

Bonne Faber kreeg tegen Jan van Huizen het betere van het spel en trouwens ook van de klok. Maar om dan het goede plan te vinden, dat werd te moeilijk voor Bonne. Hij liet daarbij zijn witveldige loper insluiten, speelde dus eigenlijk met een stuk minder. Toen Jan - misschien ook daardoor - de partij over leek te gaan nemen leek het Bonne verstandig remise aan te bieden, mede gezien de minder dan 10 minuten aangevende klok van Jan. Ook Jan zag niet direct de mogelijkheid om de winst binnen te halen en nam daarom het aanbod aan.

Dit seizoen lijken de resultaten voor Jan van Baardwijk heel op en neer te gaan, vooral af te meten aan zijn plek steeds op de ranglijst. Maar deze avond tegen Wim Noordermeer wilde hij weer eens scoren. Langzaam maar zeker bouwde hij daarbij aan zijn stelling tot het moment dat Wim geen kans meer zag er nog iets positiefs mee te bereiken en opgaf.

Tegen Sheila de Jonge wilde Jan Straatman proberen een goed resultaat te halen. Maar hij had een probleem, hij was zijn persoonlijke schrijfmiddel (de aandachtige lezer zal vorige week ontdekt hebben dat dit een potlood is) vergeten en het lukte hem niet zo snel een vervanging te pakken te krijgen. Had dit hem beïnvloed? Hij wist echter wel een sterke stelling op te bouwen, vergooide die echter en Sheila haalde onverwacht het punt binnen.

Samen gaan ze regelmatig meespelen met de competitie van s.v. Ontspanning uit Ouddorp en daar wist Leo Stelloo al van Arie Bliek te winnen. Maar, in het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst en Arie wilde eigenlijk niet opnieuw de verliezende partij zijn. Dan moet je echter wel voorzien zijn van goed zitvlees, Leo wil zijn bedenktijd immers volop "nuttigen". Dat zitvlees bleek Arie deze avond in ruime mate te bezitten en dus scoorde hij een punt.

Dat deed ook Rob van Wijgerden tegen Jannes van Halen, daar had hij echter wel een groot deel van de avond voor nodig en hun partij eindigde eigenlijk met het uit vele ontmoetingen tussen schakers van allerlei pluimage bekende tempo'tje. Rob wist dat keurig te gebruiken.

Ger Croonenberg lijkt dit seizoen geen potten meer te kunnen breken. Tegen Trudy Angeneind zette hij wel een leuk plan op touw, Trudy bleek daar echter deze avond tegen opgewassen. En uiteindelijk moest ook Ger dat erkennen en Trudy mocht weer eens een winstpartij laten noteren.

Tenslotte dan Dik Roeffel en Frits Wilschut. Ze speelden zeker geen slaapverwekkende partij maar Dik wist daar geen garen van te spinnen. En Frits uiteindelijk wel, dus mocht hij een punt aan zijn totaalscore toevoegen.

Ronde 19

2012-01-20T16:10:00.000+01:00

Binnenkort (zaterdag de 28ste) wordt de jaarlijkse simultaan georganiseerd in de openbare bibliotheek. Simultaangever zal dan clubkampioen Ernst-Jan Pluim Mentz zijn. Iedereen is daar dan welkom. Bij aanvang van ronde 19 was het een gezellige boel is de speelzaal, iedereen kon nog lachen. Later ook nog wel, hoewel sommigen meer op boeren met kiespijn leken!

Lijstaanvoerder Ernst-Jan Pluim Mentz had een makkelijke avond, hij had geen kind aan Bonne Faber. Toen deze namelijk al heel snel een stuk weg bleek te blunderen gaf hij meteen op.

Van een ander gehalte was de partij tussen Rik Verheij en Ben Blakmoor (beiden lachen nog op de achtergrond aan het begin van de partij). Al vrij snel waren er geen gebaande paden meer te zien op hun bord en het ging er ook wel interessant uitzien voor Rik. Hij had namelijk zijn zware materiaal weten te tripleren langs de f-lijn. Daar wist Ben het binnendringen van z'n dame, vergezeld door een toren, tegenover te stellen. Het ging er eigenlijk wat sombertjes voor Ben uitzien omdat z'n dame weinig velden beschikbaar had. Hij wist nog een ontsnappingsroute te vinden via een schaakje en het aanbieden van dameruil. Helaas is het vervolg slechts aan beide spelers bekend, er waren ook andere zaken, die aandacht verdienden. Maar plots geroezemoes uit die hoek en Ben bleek de partij te habben gewonnen. Rik had blijkbaar iets overzien.

Een interessante partij werd het tussen Alex van Wieringen en Jan van Huizen. Jan leek daarbij goede sier te maken, Alex kwam wat gedrongen te staan met zijn materiaal. Op zich wel goed met beide lopers op de uiterste hoek van het veld, maar wel gericht op de koningspositie. Maar er leek geen schot te zitten in de verdere aanval. Tot Alex op zeker moment met Pg5 een gaatje vond om zijn aanval te verbeteren. "Uiteraard" zal Jan het daarna niet helemaal goed hebben gedaan, feit is wel, dat Alex hem dermate in het nauw wist te brengen dat hij geen andere optie meer had dan opgeven.

Jan Straatman en Jan van Baardwijk {de beide "potloders" op de foto (er schiet je ook een andere benaming in gedachten maar die is totaal niet op hen van toepassing)} gingen ook met veel plezier van start. Maar dat plezier werd er bij Jan Straatman toch wat minder op, toen zijn tegenstander met 2 fraaie pionnen, gedekt door torens en een loper, kwam opmarcheren. Jan wist die pionnen in eerste instantie af te stoppen met z'n torens en een paard. Dat paard werd afgeruild, waardoor de torens niet langer verbonden bleven, wat Jan van baardwijk de gelegenheid gaf zijn b-pion (de andere fraaie boer stond op c3 en werd middels Lf6 - ook - gedekt) een veld verder te spelen aangezien de a-pion, waarmee anders afgeruild had kunnen worden, nu gepend kwam te staan. Om nu een lang verhaal kort te houden, Jan Straatman leek nog tegenspel te kunnen bieden, kwam echter tenslotte toch tekort, mede, omdat ook beider uurwerken de minuten en seconden steeds sneller af leken te tellen. Alle, voor de omstanders lachwekkende, situaties van het snelschaken kwamen aan bod, vooral het schaak laten staan vierde hoogtij. Jan van Baardwijk trok hierbij tenslotte aan het langste eind.

Ze speelden in alle rust hun zetjes, tegen Sheila de Jonge bewees Michiel Landman echter de laatste tijd in een blakende vorm te verkeren. Sheila had nog mogelijkheden middels een aftrekschaak Michiel's dame te veroveren, Michiel zag het echter op tijd en nam zijn maatregelen. Toch was dameverlies tenslotte toch het slot van de partij, Sheila was even te onzorgvuldig.

Een partij met alles er op en er aan werd gespeeld door Leo Stelloo en Wim Noordermeer. Leo wist daarbij op zeker moment een stuk in de wacht te slepen, de dreigingen met Wim's beide torens langs de e-lijn mochten echter ook niet worden onderschat. Maar het grootste woord had uiteindelijk toch weer de klok, vooral die van Leo. Zoals hem al heel vaak overkomt, ook nu stond hij in materiaal sterker en had hij, zonder tijdsdruk, de partij wel weten te winnen. Maar ja, die tijd! Wim won dus tenslotte op tijd, hoewel zijn aanval er op dat moment ook behoorlijk dreigend uitzag.

Nog twee lachebekjes vinden we in Rob van Wijgerden (links) en Arie Bliek. Rob ging vol vertrouwen van start met z'n partij en leek, langzaam maar zeker, de overhand te krijgen. Dat zal hij ergens onderweg toch niet goed hebben gedaan, zijn stelling werd moeilijker en ook zijn klok leek veel sneller te tellen dan die van Arie. Toch behield hij het vertrouwen, hoewel hij wel een pion achter raakte en die pion werd zo vrij als een volgeltje in de lucht. Arie moest nog slechts het probleem oplossen van de loper van Rob, die het promotieveld b1 bestreek. Die loper kon namelijk worden geofferd tegen de pion met remise als resultaat. Maar dan dient de diagonaal b1-h7 wel beschikbaar te blijven voor de loper. En Arie wist zijn paard naar d3 te spelen, waarbij dus veld b1 beschikbaar kwam. Einde verhaal Van Wijgerden dus.

Frits Wilschut mocht zijn kunnen tonen tegen Ger Croonenberg. Dat ging hem voldoende goed af voor een heel positief eindresultaat, daarbij waarschijnlijk geholpen door het te snelle spel van Ger.

Tenslotte kwam ook Jannes van Halen weer eens kijken hoe het met zijn clubmakkers gaat. Hij speelde met zwart tegen Trudy Angeneind, die, zoals te zien valt, een streepje voor heeft bij de bediening. Haar bestelling wordt haar gebracht wegens haar wat moeilijker mobiliteit. Maar haar schaakmateriaal is mobiel genoeg, zoals ze al ettelijke keren heeft aangetoond. Maar Jannes is ook, al is zijn leeftijd al behoorlijk gevorderd, niet mis te vatten. Wat wil je immers als een groot deel van je schaakleven werd besteed aan het componeren van probleemstellingen! Toch wordt het moeilijker, wat hem echter niet belette om Trudy uiteindelijk te laten zien hoe het eigenlijk zou moeten. En Trudy boog deemoedig het hoofd!

Ronde 18

2012-01-14T21:15:00.001+01:00

Het nieuwe jaar bracht niet opnieuw een andere koploper, terwijl ook de eerste halve finalist van de bekercompetitie bekend werd. Enkele spelers sprongen er uit door hun prestatie. Maar leverde die ook het gewenste resultaat?

De helft van hen, die zich hadden geplaatst voor de volgende bekerronde was aanwezig en twee van hen waren de vorige week door Alex van Wieringen tegen elkaar uitgeloot. Op papier zou Rob van Wijgerden daarbij weinig kans maken tegen Rik Verheij, maar Rob is een aanvaller pur sang en dat, opgeteld bij de 10 minuten bedenktijd die hij meer had, zou in zijn voordeel door kunnen slaan. In hun eerste partij leek die theorie ook goed op te gaan, Rob kreeg een mooie vrijpion op de c-lijn, afgeschermd door een toren op de d-lijn (al het zware materiaal al bijna van het bord verdwenen), Rik daarentegen had zelfs 2 verbonden vrijpionnen (g- en h-lijn). Maar, zo ze het deden deden ze het, Rob wist de partij te winnen en Rik moest nu winnen wilde hij verder gaan. Helaas voor Rob deed Rik dat ook, zodat er snelschaken ging volgen. En dat ging op de vorige partijen lijken, Rob won de eerste en Rik de tweede, zodat nu een sudden death partij volgde. Tenslotte kreeg het papier uiteindelijk toch gelijk, Rik won nu weer en gaat door naar de halve finale.

Ernst-Jan Pluim Mentz moet regelmatig zijn eerste plaats verdedigen tegen iemand, die, door enkele leuke resultaten, op een hoge plek terecht is gekomen. Ditmaal was dat Ben Blakmoor, die naar plek 3 was opgeklommen. Ben had blijkbaar geen zin in het voorzichtige gemanoeuvreer dat je dan wel eens ziet en ging er stevig tegenaan. Op een gegeven moment vielen beiden de dame van de tegenstander aan met een paard, helaas voor Ben was Ernst-Jan aan zet en deze sloeg niet de dame maar eerst een pion, met schaak, terwijl dat paard niet kon worden genomen. Ben deed een stapje opzij met z'n koning, nu echter kwam het totale aanvalsplan van Ernst-Jan in werking en al snel vond Ben dat het genoeg was geweest, hij ging liever wat analiseren en vroeg naar huis.

Bonne Faber wilde proberen Jan Straatman beentje te lichten, slaagde daar echter totaal niet in. Jan trok zich in eerste instantie in z'n verdedigende stellingen terug, waar Bonne hem niet uit wist te verdrijven. Nadat deze kruitdampen waren opgetrokken bleek Bonne een isolani overgehouden te hebben die veel zorg nodig had. Die kreeg hij dan ook en Jan kreeg er net zo'n boertje tegenover, zodat de stelling een sterk remisekarakter kreeg, Dat werd ook aangeboden en wat later werd dat ook het eindstation.

Jan van Baardwijk had het erg moeilijk tegen Michiel Landman (rechts op de "start"foto). Michiel kreeg een sterke aanval met een batterij, gericht op de koningsstelling van Jan. Die batterij werd ook afgevuurd, wat Michiel uiteindelijk een kwaliteit opleverde. Met 2 torens tegen toren en paard en een vrijpion voor Michiel op de zesde rij zou de uitslag niet al te lang meer op zich moeten laten wachten. Maar dat vond Jan toch nog te lang, daarom blunderde hij zijn paard maar weg.

De tweede speler, die er uit sprong door zijn prestatie was Leo Stelloo (links op die foto te zien). Ook Leo was hoger op de ranglijst geklommen dan hij vooraf van zichzelf zal hebben verwacht en kwam daar Jan van Huizen tegen. Het werd een scherpe partij, die een beter resultaat voor Leo had kunnen geven als hij de zetten, die bij latere analyse naar voren kwamen had gespeeld. Dat deed hij echter niet en Jan nam de aanval over, waarbij hij Leo tenslotte niet helemaal mat zette, echter diens bedenktijd raakte wel op.

Als Sheila de Jonge, die oneven was en derhalve naar huis was gegaan, nog even had gewacht had ze een partij kunnen spelen want Wim Noordermeer maakte zulke korte metten met Ger Croonenberg dat het binnen 10 zetten was afgelopen.

Ook een moeilijke avond beleefde Arie Bliek, hoewel hij een mooie aanval had weten op te zetten tegen Dik Roeffel. Dik nam echter die aanval een beetje over en donkere wolken pakten zich boven Arie's hoofd samen. Maar tot een uitbarsting kwamen ze niet, Arie wist nog net op tijd het lek te dichten en toch het punt naar zich toe te trekken.

Tenslotte wist Frits Wilschut weer eens een winstpartij te spelen en Trudy Angeneind zat daarbij aan de verkeerde kant van het geheel. Ze werd eigenlijk een beetje onder de voet gelopen door Frits.

HZP Schiedam 3-De Pionier 2

2012-01-10T22:12:00.001+01:00

De vierde wedstrijd in klasse 3B werd maandagavond in Schiedam gespeeld tussen beide bovengenoemde teams. Ad van der Ree ging mee om alles goed in de gaten te houden. Hij zette het op papier en ook nog iets op de gevoelige plaat.

Maandag 9 januari, net bekomen van het oliebollen eten, moest ons tweede spelen tegen HZP Schiedam 3. Na veel gezoek arriveerde het Pionierteam. HZP was zo sportief om een kwartier te wachten, ook al zou de zaal om 23.30 uur verlaten moeten zijn, waarvoor hulde! Maar het blijft een probleem om de locatie te vinden, zelfs de tom-tom van Frans had er moeite mee (het was zelfs zo erg, dat tommetje, nadat een opgedragen afslag was genomen, steeds meteen een nieuwe route ging berekenen). Daarna een parkeerplek zoeken, dat is het tweede probleem.

Na een korte inleiding begonnen we snel aan de wedstrijd. Twee spelers van ons dachten kennelijk :”Laten de pot snel afmaken”. Wim Noordermeer (bord 7) en Michiel Landman (bord 3) offerden beiden een pion in de opening. Om te beginnen met Wim. Hij speelde met wit tegen Jan Hennevanger. Wim offerde dus een pion voor de aanval, won hem weer terug en zorgde er voor dat de koning van Jan in het midden bleef staan. Vervolgens offerde Wim weer een pion en kreeg hij een vernietigende aanval. Jan lanceerde nog een wanhoopsaanval om Wim mat te zetten, maar hij liep juist zelf mat., 1-0 voor ons.

Michiel had het intussen nog steviger aangepakt. Als je een pion offert kun je ook best een stuk offeren. Overigens kreeg hij er een stevige aanval voor terug.

Intussen verliepen de andere partijen vrij gunstig voor ons. Rob van Wijgerden (bord 8) veroverde een pion in de opening, Sheila de Jonge (bord 6) zelfs twee. Bij Bonne Faber (bord 5), Ben Blakmoor (bord 2), Frans Troost (bord 4) en Jan Straatman (bord 1) ging het gelijk op.

De partij van Frans werd het eerst remise. Het ging lang gelijk op. Frans kreeg wel lichte druk op de stelling van Marco, maar deze wist telkens de goede zet te vinden. Jammer was dat Frans eigenlijk bij de laatste zet de waarschijnlijke winst overzag. Toen hij met zijn toren op de onderste lijn bleef in plaats van naar de tweede lijn te gaan, was het inderdaad remise, 1½-½ voor ons.

Intussen bleef de strijd tussen Michiel en Arnold van der Kammen messcherp. Michiel wist de aanval gaande te houden en veroverde het geofferde stuk terug, Arnold zocht zijn heil in afruilen. Toen de dames van het bord verdwenen, hield Michiel een gunstig eindspel over. Hij had een pion meer. Met een mooie eindcombinatie kreeg hij die aan de overkant, 2½-½ voor ons. Een partij om trots op te zijn Michiel!

De derde winstpartij kwam van Rob. Hij speelde tegen Jaap van Loenen. Rob had dus een pion in de opening gewonnen. Nu was deze pion zwak en sterk tegelijk. De pion prikte in de stelling van wit, maar tegelijk moest Rob opletten deze pion niet te verliezen. Gelukkig lukte dit. Toch was het nog lastig om de winst binnen te halen. Rob moest nog hard werken om Jaap op de knieën te krijgen. Hij veroverde nog een pion en uiteindelijk wist hij met goede eindcombinatie de partij naar zich toe te trekken. Goed gedaan, Rob! 3½-½.

De strijd aan bord 5 ging gelijk op. Bonne, met wit, kwam goed uit de opening, maar Dick Vons hield goed stand en kwam zelfs iets beter te staan. Bonne bood remise aan en Dick accepteerde dit, hoewel bij de analyse achteraf bleek dat hij bij doorspelen redelijk simpel had kunnen winnen. Hij stond echter ver achter in tijd, wat hem te onzeker maakte om door te spelen. 4-1 voor ons. Ik denk een mazzeltje voor ons.

Vervolgens werd het verrassend remise bij Sheila. Zij speelde een goede partij tegen Jan Krabbedam. De klok gaf nog problemen, wat best storend was voor Sheila. Toen dit was opgelost stond ze nog steeds beter, maar ze kwam in tijdnood en wat lichamelijke ongemakken speelden haar parten. Met deze remise haalden we wel de overwinning binnen, 4½-½. Dit was een “mazzeltje” voor HZP.

Lang ging de strijd tussen Ben en Leo Pletikosic gelijk op. Hier werd heel wat afgemanoeuvreerd. Maar Ben kwam stap voor stap beter te staan, hij veroverde de c-lijn en daarna de f-lijn. Leo kwam duidelijk minder te staan. Toen Ben binnendrong en de dame van wit veroverde, werd de strijd snel beslist door Ben, 5½-1½.

Jan Straatman speelde aan bord 1 tegen Frans Maas. Ook dit werd een partij met veel gemanoeuvreer. Jan speelde een goede partij waarbij heel lang alle stukken op het bord bleven staan. Dat kostte veel denkwerk. Even kreeg Jan een gaatje in de stelling van Frans, maar toen deze dit gaatje dichtte zag het er remiseachtig uit. Jan forceerde vervolgens remise door herhaling van zetten, 6-2.

Voorwaar een mooie overwinning voor ons!

Het wedstrijdformulier zag er tenslotte als volgt uit, terwijl de thuisreis ook nog de nodige haken en ogen kende door het afgesloten zijn van de Beneluxtunnel.

	HZP Schiedam 3	1422	-	De Pionier 2	1573	2-6
1	Frans Maas	1531	-	Jan Straatman	1496	½-½
2	Leo Pletikosic	1351	-	Ben Blakmoor	1705	0-1
3	Arnold van der Kammen	1510	-	Michiel Landman	1616	0-1
4	Marco Zwanenburg	1438	-	Frans Troost	1616	½-½
5	Dick Vons	1516	-	Bonne Faber	1653	½-½
6	Jan Krabbendam	1442	-	Sheila de Jonge	1413	½-½
7	Jan Hennevanger	1275	-	Wim Noordermeer	1479	0-1
8	Jaap van Loenen	1311	-	Rob van Wijgerden	1602	0-1

Ronde 17

2012-01-07T21:53:00.000+01:00

Bestuur en leden van schaakvereniging De Pionier maken van de gelegenheid gebruik al hun lezers een gezond, gelukkig en sportief 2012 toe te kunnen wensen! Zelf konden ze de eerste avond van het nieuwe jaar besluiten met een nieuwe lijstaanvoerder, het loten voor de volgende ronde van de bekercompetitie en een gezellige voortzetting bij Yuri.

De laatste speler voor de derde ronde van de bekercompetitie moest gevonden worden uit het tweetal Jan van Dam en Ad van der Ree. Omdat beiden in dezelfde groep spelen bestond er geen verschil in bedenktijd, beiden kregen 45 minuten toebedeeld voor elk van de twee te spelen partijen. Bijgaand beeld schetst het begin van hun eerste partij, die tamelijk gelijk op verliep. Maar naar het einde toe leek het alsof de klok van Ad sneller liep dan die van Jan. Uiteraard zinsbegoocheling, wel echter ging zo ongeveer de laatste minuut van Ad van start op het moment, dat Jan - volgens de regels voor normale partijen, dit waren echter rapidpartijen - mocht ophouden met noteren. Dit wist Ad niet meer te keepen en, toch wel wat gedesillusioneerd, gaf hij aan in zo goed als gewonnen positie door de vlag te zijn gegaan. Daar zal Jan het natuurlijk niet mee eens zijn geweest, nu mocht hij met zwart proberen of hij dat minimaal benodigde halfje zou weten te scoren. De eerste partij was voor het grootste deel op het scherpst van de snede gespeeld, de tweede partij werd ook het nodige vuurwerk uit verwacht. Maar dat liep toch een klein beetje anders want Ad leek duidelijk zijn hand te overspelen en moest al ruim voordat de klok snel de seconden af ging tellen aanvaarden dat de beker dit seizoen niet voor hem zou zijn. Voor wie die wel zou kunnen gaan worden (althans, wie er nog voor in aanmerking gaan komen) is te lezen op deze pagina onder de link na "Clubinfo".
Ook de strijd om de eerste plek op de lijst van de interne competitie werd met belangstelling door de meeste aanwezigen gevolgd en zeker door beide Jannen, die op de achtergrond het gevecht tussen Rik Verheij en Ernst-Jan Pluim Mentz van dichtbij konden volgen. Op de foto is wel te zien, dat er meteen al van de gebaande paden werd afgeweken. Het hier gevolgde pad leverde een eindspel op met beiderzijds nog goede kansen, waarin Rik op een zeker moment niet de beste zet wist te vinden. Daar maakte Ernst-Jan dankbaar gebruik van en eiste daarmee de eerste plaats op de ranglijst weer terug op.
De naaste achtervolgers, voor zover aanwezig, waren Alex van Wieringen en Bonne Faber. Ook zij weken snel af van de door de grootmeesters uit vroeger jaren gebaande paden. Daarbij meende Alex zijn dame al heel vroeg in het spel te mogen brengen, Bonne wist daar echter te weinig gebruik (of kun je beter zeggen misbruik?) van te maken. Wel kreeg hij een veelbelovende stelling, ruilde echter te snel één van zijn sterke lopers en gaf Alex daardoor de kans een goede verdediging op te bouwen. Maar op het moment, dat hij een wat betere stelling leek te creëeren, was hij daar zo tevreden mee, dat hij remise aanbood. Na dit aanbod even overwogen te hebben nam Bonne het aan.
De beide Jannen op de achtergrond van de eerste foto (Jan van Baardwijk en Jan van Huizen), maakten het elkaar ook behoorlijk moeilijk. Maar Jan van Baardwijk leek wat aanvallender te staan en wist zijn tegenstander wat meer met de rug tegen de muur (waar hij toch al vlak voor zat) te drukken. Daar probeerde deze wel met de moed der wanhoop bij vandaan te komen, het lukte hem echter niet en - toch wel een beetje verrassend - wist Jan van Baardwijk zich het volle punt toe te eigenen.
Een redelijk gelijkwaardige partij wisten Leo Stelloo en Simone 't Mannetje op het bord te brengen. Beiden gebruikten hun bedenktijd goed, waardoor de eindfase inging met aan beide kanten nog veel materiaal op het bord en ook qua tijd hielden ze elkaar redelijk in evenwicht. Daardoor wilden ze het elkaar in de eerste partij van het nieuwe jaar niet al te moeilijk gaan maken en besloten tot het delen van het punt, waar ze zich ook alle twee tevreden mee toonden.
De schrik van de avond kregen Sheila de Jonge en - vooral - Frits Wilschut. Frits leek goede sier te gaan maken tegen Sheila en had haar koning al fiks in zijn hempie weten te zetten. Toen echter vergaloppeerde hij zich enorm door waarschijnlijk voor eeuwig schaak te willen gaan, daarbij een door Sheila wat sneaky aan de rand van het bord geplaatste toren volledig over het hoofd ziend. Dat kostte hem zijn dame en ook het punt.

Onlangs al tegen elkaar ingedeeld voor de beker mochten Trudy Angeneind en Fred van Wieringen het nu in een normale partij tegen elkaar proberen. Wat hun status betreft zou Fred geen enkele moeite met Trudy hoeven te hebben, hij deed het voor alle zekerheid toch maar heel voorzichtig. Toch leek die voorzichtigheid zijn vruchten af te gaan werpen. Zelf kreeg hij tenminste zijn torens verdubbeld op één van de centrale lijnen en richtte daarmee de nodige schrik aan bij Trudy, die zelf een toren en een paard nog helemaal niet ontwikkeld had en die ontwikkleing op een kunstmatige manier probeerde te doen voltrekken. Dat lukte uiteindelijk wel een beetje, inmiddels had Fred echter het matnet voor haar dichtgetrokken, zodat ze weer met een nul een schaakavond moest afsluiten. Toch wel met een voldaan gevoel, ondanks die niet aanwezige score!

1e ronde snelschaken

2011-12-30T16:17:00.000+01:00

De voor de catering verantwoordelijke persoon was een groot deel van de dag bezig om zijn triple-A status op oliebollengebied waar te kunnen maken, je zou immers een oliebollentoernooitester kunnen verwachten?! Maar al wie er kwam............?! Misschien een lekke band of een gebroken roeispaan? Of bang om tegen Ernst-Jan Pluim Mentz ingedeeld te worden? Wel wist een Ontspanning-delegatie de goede weg te vinden!

Bij een dergelijk toernooitje heb je mensen met verschillende redenen om deel te nemen. Een aantal gaat echt voor de prijzen, anderen komen vooral voor de gezelligheid, die er altijd ook wel enigszins aan verbonden is. Men is ontspannen bezig en hoeft voor zichzelf niet te presteren. Behalve dus die enkeling.

Bij dit toernooi ging het qua prijzen om plaatsing voor de eindronde van het, zoals het nu genoemd mag worden, snelschaakkampioenschap van Voorne. Voor de finale daarvan kun je je plaatsen door bij de zes besten over 9 partijen te horen. Beide avonden tellen dus, de resultaten worden echter niet bij elkaar opgeteld. Wie nu dus verhinderd was krijgt de donderdagavond voor Pasen nog een herkansing.

De eerste ronde werd er meteen al volop gevochten voor de punten, m.a.w., er waren geen remises te melden. Winnaars waren Ernst-Jan (van Rob van Wijgerden), Jan van Dam (van Peter Derrez), Ad van der Ree (van André Kastelein), Wim van Schie (van Jan van Huizen), Fred van Wieringen (van Wim Noordermeer), Alex van Wieringen (van Dik Roeffel), Bonne Faber (van Leo Stelloo), Simone 't Mannetje (van Jan van Baardwijk) en Frans Troost (van Arie Bliek). Omdat er helaas een oneven aantal was gekomen kreeg Michiel Landman nu een punt cadeau.

In de tweede ronde viel de eerste remise en daar waren Peter en Arie voor verantwoordelijk. Ernst-Jan kandideerde zich meteen voor een finaleplaats door van Bonne te winnen. Verdere kandidatuur werd aangegeven door Jan van Dam (winst op Frans), Ad (versloeg Michiel), Fred (te sterk voor Wim van Schie) en Simone (ten koste van Alex). Van de verliezers wisten Jan van Huizen (Wim Noordermeer), Jan van Baardwijk (Dik Roeffel) en Rob van Wijgerden (Leo Stelloo) hun eerste punt te scoren, terwijl André een punt cadeau kreeg.

Er waren dus nog vijf deelnemers die beide partijen hadden gewonnen en - zoals dat dan hoort - speelden ze zoveel mogelijk tegen elkaar. Ad verloor daarbij van Ernst-Jan terwijl Fred ook zijn derde overwinning behaalde, waarmee Jan van Dam niet echt blij zal zijn geweest. Jan van Huizen tenslotte snoepte een halfje af van Simone. Van de 3 deelnemers, die nog niet hadden gescoord bleven er 2 over, Leo kreeg namelijk een punt cadeau. Het was nog niet het toernooi van Wim Noordermeer, hij bleef maar op 0 staan dankzij Peter, terwijl Dik van Arie verloor.

In de laatste ronde voor de eerste pauze dus het "echte" gevecht om de eerste plaats en die strijd besliste Ernst-Jan in zijn voordeel. Een beeld van dit gevecht op de achtergrond met Jan van Dam als geïinteresseerd toeschouwer. Zoon Alex is duidelijk met andere zaken bezig dan met het presteren van pa Fred. Jan van Dam had zelf verloren van Simone, die daarmee al direct kon weten tegen wie ze in de volgende ronde zou moeten spelen. Ook Ad (via winst op Rob), Michiel (hij won van Wim van Schie) en André (maakte clubgenoot Peter een kopje kleiner) wisten aan te haken bij de top van deze avond. Onderin werden de laatste beide nullen ook weggewerkt want Wim Noordermeer begon aan zijn eindsprint door van Leo te winnen en Dik kreeg ditmaal het punt cadeau.

Nu de dorstige kelen waren gelaafd door het harde werken van Yuri (op de foto in "zijn" domein) moest er nu hard worden gewerkt door de deelnemers terwijl Yuri zijn rust pakte. Hij werd deze avond niet "lastiggevallen" door de bridgers, die blijkbaar een vrije avond hadden gekregen. In ronde 5 moest Simone dus proberen Ernst-Jan beentje te lichten. Dat lukte haar echter niet, terwijl ook Fred aan een neerwaartse spiraal leek te werken dankzij verlies van Ad. André (in zijn jonge jaren al eens snelschaakkampioen van Ontspanning) bleef in de buurt en daarvoor won hij van Michiel. Een speciale partij werd het tussen Jan van Huizen en Bonne. Nadat Jan als eerste het voortouw had genomen verspeelde hij echter die voorsprong door een stuk weg te geven. Dat "vierde" Bonne door remise aan te bieden, een aanbod, dat niet werd geaccepteerd. Had beter wel gedaan kunnen worden want enkele zetten later werd Jan schaak gezet en dat hief hij niet op, zodat Bonne winst claimde. Sneu voor Jan, hoewel het pionneneindspel, technisch gezien, wel verloren was geweest voor hem en hij op tijd gewonnen zou hebben!? Op bijgaande foto is hij nog geamuseerd met de klok bezig, terwijl de strekking van het toernooi enigszins wordt gesymboliseerd door de handdruk van Dik (links) en Leo. Die partij won Leo overigens terwijl Jan van Baardwijk zich even onledig mocht houden met andere dingen dan het schaaktoernooi.

In de zesde ronde dan eindelijk het duel tussen de beide voorzitters. Het ging een hard gevecht worden tussen Ernst-Jan en André dat uiteindelijk op tijd (André was wel zo sportief om toe te geven dat zijn positie op het bord dat ook wel aangaf) werd beslist. Ernst-Jan won dus, had nog slechts 12 seconden over. Simone bleef prima in zijn spoor door van Ad te winnen. Ad had op een gegeven moment nog een kleine halve minuut over (Simone meer dan het dubbele), was aan zet maar leek zijn tijd helemaal vergeten. Dat werd dus ook de directe reden voor zijn verlies. Gelukkig voor hem wist Fred zijn neerwaartse spiraal een halt toe te roepen en dat deed hij middels winst op Michiel. Ook Jan van Dam greep zijn kans en won gedecideerd van Bonne. Ook een laatste kans voor Frans. Daarvoor bracht hij Jan van Huizen weer een verlies toe. Dik werd nog wat steviger op de laatste plaats gedrukt door Peter, die daarmee wat meer afstand van de onderkant nam. Het punt cadeau was nu voor Alex.

Ronde 7 en daarna alweer pauze. Yuri wreef zich al in z'n handen. De kans voor Jan van Dam werd wat kleiner en daar zorgde Ernst-Jan voor terwijl Fred zich op de tweede plaats nestelde door van Simone (die op dat moment die plek bezette) te winnen. Ook de derde plaats raakte ze kwijt, die eiste Ad voor zich op met de winst op Wim van Schie. Simone werd nu gedeeld (samen met André, die remiseerde met Frans) vierde. Een viertal {Jan van Dam, Jan van Baardwijk (gewonnen van Michiel), Frans Troost en Wim Noordermeer (won van Bonne)} bezette daarna de gedeelde zesde plek. Onderin wilden steeds meer afstand van Dik en zijn laatste plaats nemen want Alex won van Arie, Jan van Huizen van Leo en Rob van Dik zelf. Het punt cadeau was voor Peter.

Nog twee ronden en Ernst-Jan haalde zijn achtste winst binnen, ditmaal ten koste van Jan van Baardwijk. Ook Fred won en zette daarmee een streep door de plannen voor een hoge positie van André. Met dezelfde moeite nam hij afstand van Ad omdat Ad tegenover de remisekoning van de avond kwam zitten, Frans haalde zijn tweede remise op rij. Simone had het duidelijk moeilijk met de pauzes, in de eerste ronde na de pauze verloor ze nu van Wim Noordermeer, die sinds de derde ronde (toen 0 uit 3) niet meer had verloren (nu 5 uit 8)! De spelers op de laatste plaatsen verloren beiden weer (kwamen dus duidelijk voor de gezelligheid en de hapjes), Leo van Michiel en Dik van Bonne. Ook Arie vergrootte de afstand met z'n punt cadeau.

Tenslotte de laatste ronde. De eindsprint van Wim Noordermeer werd hier een halt toegeroepen op z'n hoogtepunt, door Ernst-Jan. Ook de nrs. 2 en 3 (Fred en Ad) wonnen, van resp. Peter en Jan van Dam. En ook Simone won, de pauze was immers alweer even achter de rug. Ze hield André op afstand. De eerste salonremise van de avond vond plaats tussen Bonne en Frans. Het punt cadeau was ditmaal voor Rob terwijl Jan van Huizen Dik stevig op de laatste plaats drukte. Ook Leo wist niet te winnen, hij verloor van Alex.

De eindstand na deze eerste ronde ziet er als volgt uit:

Nr.	Naam	Rating	Pt.	W.P.	SB
1	Ernst-Jan	2054	9.0	47.0	47.00
2	Fred	1696	7.0	49.0	33.50
3	Ad	1774	6.5	49.0	32.00
4	Simone	1346	5.5	51.0	27.75
5	Jan van Dam	1784	5.0	50.5	22.50
6	Wim Noordermeer	1479	5.0	45.5	20.50
7	Frans Troost	1616	5.0	41.5	22.50
8	Michiel Landman	1616	5.0	37.0	14.00
9	Jan van Baardwijk	1628	5.0	37.0	13.50
10	André Kastelein	1517	4.5	47.5	17.00
11	Bonne Faber	1653	4.5	40.5	15.00
12	Jan van Huizen	1730	4.5	35.5	14.25
13	Peter Derrez	1600	4.5	35.5	12.25
14	Alex van Wieringen	1686	4.5	31.5	9.00
15	Wim van Schie	1500	4.0	42.5	15.50
16	Rob van Wijgerden	1602	4.0	37.0	7.50
17	Arie Bliek	1329	3.5	33.5	7.25
18	Leo Stelloo	1400	2.0	32.5	1.00
19	Dik Roeffel	1401	1.0	32.5	0.00

Ronde 16

2011-12-23T22:09:00.000+01:00

De voorlaatste partijen voor de tweede ronde IBC werden gespeeld en voor de laatsten is er nog tot en met 5 januari tijd, anders zal de uitslag reglementair bepaald dienen te worden. Naast deze partijen werd er hier en daar nog stevig geknokt. We leven nu in de periode van vrede op aarde, er werd echter geen enkele remise gespeeld ............. Volgende week overigens snelschaken voor ieder, die op Voorne woont, bij De Pionier!

Wat de bekercompetitie betreft, Rik Verheij en Wim Noordermeer hadden al afgesproken om hun ontmoetingen deze avond te gaan spelen en al enige tijd voor de anderen bezig gingen zaten zij al achter hun bord. Het kan maar gedaan zijn......!? In de eerste partij wist Rik met zijn beide torens in Wim's stelling binnen te dringen na verloop van tijd. In het toreneindspel, dat daarop volgde, wisten die torens de nodige schade in het Noordermeer-bolwerk toe te brengen en dat bleek wat later voldoende voor Wim om de eerste partij op te geven. Eventjes verpozen, het bord omdraaien en de klok weer instellen op de gewenste tijd: 40 min. voor Rik en 50 voor Wim. Dat geeft natuurlijk enigszins stress bij de speler met de mindere tijd, Rik leek daar op het oog geen probleem mee te hebben. Nu werd het geen toreneindspel maar een eindspel van lopers met ongelijke kleur en aangezien beider pionnenstelling geen groot verschil vertoonden leek een remise voor de hand te liggen. Maar Rik wist met een pionoffer een gaatje voor één van de anderen te forceren en zodoende toch ook deze partij te winnen.

De ranglijstaanvoerder had nu dus 7 punten verdiend en Ernst-Jan Pluim Mentz zou dichterbij kunnen komen, dan moest hij echter wel de moeilijke klip genaamd Ad van der Ree weten te omzeilen. Op bijgaande foto lijkt er nog weinig aan de hand en overpeinzen ze blijkbaar samen de wisselvalligheid van het huidige weer en of dat ook invloed op hun partij zou kunnen hebben. Maar even later brandt de strijd dan toch los en lijkt Ad een antwoord te gaan vinden op de openingsstrategie van Ernst-Jan. Maar deze heeft niet voor niets jarenlang in het tweede team van ESGOO meegespeeld en is die eerste klas ervaring uit de landelijke competitie nog lang niet vergeten. Hoewel, zo nu en dan lijkt daar wel een beetje sleet op te zitten en daar hebben al meerdere RSB-ers van geprofiteerd. Maar Ad blijkt niet door weten te drukken en vooral zijn tijd slinkt veel te snel, vindt hij. Dan komen ze tenlotte in een eindspel van dame en loper voor Ernst-Jan en dame en paard voor Ad terecht (aan beide kanten ook nog een vijftal pionnen) en het echte schaken lijkt te zijn begonnen. Maar Ad was al (veel) meer tijd kwijtgeraakt en ook de lange zit gaat zijn tol van hem eisen. Hij probeert nog een mat op te zetten, Ernst-Jan trapt daar echter niet in en - in verloren positie - de vlag van Ad valt.

Dan is Bonne Faber sneller klaar met en tegen Jan van Baardwijk. Jan speelt een voor Bonne onverwachte opening en al snel kunnen beider openingsboeken dicht. Of dat het gevolg is van nieuwtjes lijkt vrij onwaarschijnlijk, je weet het echter nooit!? Jan krijgt een dubbelpion op de c-lijn en daarvoor de half-open b-lijn terug. Maar Bonne gaat op de andere vleugel en in het centrum wat proberen, waarbij Jan druk zet op pion e4. Dat kan onderdrukt worden, hoewel Jan daarbij misschien een kansje mist. Na wat afruil krijgt ook Bonne een (voor hem helemaal open) lijn en die wordt het begin van het einde voor Jan. Hij overziet namelijk een mat in één middels een toren langs deze lijn en beiden kunnen gaan genieten van het verder gebodene.

Daar hoort de strijd tussen Michiel Landman en Jan van Huizen zeker bij. Michiel lijkt voor een verrassing te gaan zorgen, waar het tijdverbruik door Jan duidelijk op wijst. Maar Michiel overspeelt zijn hand, offert een toren voor een vermeende damewinst en kan wat later gedesillusioneerd opgeven. Maar er zijn zeker kansen voor hem geweest.

Die kansen leek ook Arie Bliek te willen gaan grijpen tegen Jan Straatman. Arie kwam opzetten tegen de koningsvleugel van Jan, had daarbij echter vergeten een vluchtroute voor zijn paard open te houden. En aangezien dat paard geen concours-hippique kwaliteiten had en Jan hem met een pion dwong tot een noodsprong leverde dat de nodige schade op. Met een stuk meer wist Jan nu wel weg met de stelling en Arie zag dat tenslotte ook in.

Frits Wilschut en Leo Stelloo bouwden een fraaie positie op met leuke combinatiemogelijkheden. Leo bouwde een mooie mogelijkheid op, waarvan hij later zei "ik had er zelf ook graag op in gegaan, zo mooi was het!" Maar het kostte Frits lijf en leden, hoewel hij, met twee stukken minder, toch nog even probeerde te vechten tegen de bierkaai. Helaas pindakaas echter.

Het werd van dik hout zaagr men planken tussen Ger Croonenberg en Dik Roeffel. Ger zette zijn dame en prise bij een gepende pion, Dik wist echter die penning op te lossen door de pennende loper aan te vallen. Ger kon niets anders vinden dan die loper maar te offeren en hierna ging het van kwaad naar erger en mocht Dik een punt noteren.

Heel snel klaar waren de beide aanwezige dames van vlees en bloed want Sheila de Jonge wist Trudy Angeneind te verleiden tot veel te frivool spel, waardoor ze have en goed kwijtraakte. Dat betekende dus helaas wat Trudy al vaak gewend is: verlies.

Digitaal Clubblad 2011/ 2012

2011-12-21T13:30:00.001+01:00

Beste schaakliefhebbers,

Hierbij delen wij met u ons eerste digitale clubblad.
Door op onderstaande link te kiezen kunt u het blad openen.
Ook zijn harde kopieen beschikbaar voor ieder die dit wenst. Dan vernemen wij dit uiteraard graag van u.
Veel lees plezier toegewenst!

Clubblad 2011/ 2012 nummer 1

De Pionier 1-Charlois Europoort 5 en ronde 15

2011-12-18T14:40:00.001+01:00

Een strijd in de RSB-competitie met als prijzen de laatste strohalm en de rode lantaarn. Frans Troost keek daarbij toe (hij sprak maar steeds van Sjaarloos 5), speelde ook nog eens voor de beker. Misschien zichtbaar aan zijn verslag? Zelfs konden er nog interne partijen worden gespeeld.

Vooraf werd deze wedstrijd gezien als een cruciale in de strijd tegen degradatie uit de 1^e klasse naar de 2^e klasse. Deze wedstrijd, plus die tegen andere degradatiekandidaat Zwijndrecht 1, moest gewonnen worden. Verleden week hadden teamcaptain Jan van Dam, ondersteund door Jan van Baardwijk, al hun partijen vooruitgespeeld in Rotterdam en waren daarvan met 1-1 teruggekeerd. Jan van Dam (bord 3) had een zware partij tegen Marcel den Bleker en moest, laat in de avond, in verlies berusten. Jan van Baardwijk (bord 6) maakte het nog later die avond en in de tijdnoodfase stond Jan een pion voor tegen Eduard Smits. De grootste vijand van Jan was echter zijn eigen bedenktijd. Hij kon het echter redden om zijn tegenstander, die nog minder tijd kreeg, op de knieën te krijgen. Dus 1-1 en de resterende 6 spelers konden aan de slag om dit uit te bouwen naar winst.

Na het welkomstwoord van wedstrijdleider Ger Croonenberg werd er begonnen met deze, ook voor Charlois Europoort 5 belangrijke, wedstrijd. Ook zij hadden nog geen punten gescoord in de voorgaande drie wedstrijden.

In het begin ging de strijd gelijk op. Gelijke stellingen bij Alex en Fred van Wieringen (borden 7 en 8), Jan van Huizen (bord 5) had wad druk tegen, Rik Verheij (bord 4) stond wat slechter, maar dat werd gecompenseerd door Ad van der Ree (bord 2) die gewoon goed stond en bij Ernst-Jan (bord 1) was ook nog niet zoveel aan de hand. Halverwege de avond nam deze tendens grotere vormen aan. Als eerste kwam er duidelijkheid bij Rik aan het vierde bord. In de voorgaande partijen was Rik supergoed en een zekerheidje maar vanavond liep het simpelweg niet. Rik moest de kwaliteit en een pion geven maar kreeg er wel twee verbonden vrijpionnen voor terug in het late eindspel. Echter, de vrijpionnen konden er niet door komen door de sterke koning en toren van Peter de Joode. En Rik kon niets anders doen dan opgeven.

Lang duurde deze achterstand niet voor De Pionier 1. Ad van der Ree had een hele goede partij tegen Menno Brandenburg, die er eigenlijk deze avond niet aan te pas kwam. Een verkeerde afruil op e5 was hem fataal en Ad had vele mogelijkheden om de partij te beslissen en dat deed hij ook bekwaam. Er waren toen nog 4 partijen bezig. Aan bord 1 was Ernst-Jan een voor de toeschouwers onduidelijke partij aan het spelen, die alle kanten op kon. Jan van Huizen stond slecht en had het centrum en het initiatief aan Coen van Baren moeten overgeven. Aan bord 7 stond Alex nog in remisestand en Fred stond een pion achter en stond heel gedrongen in zijn stelling. Maar toen kwam er een `gelukje`. Coen van Baren gaf, eigenlijk op een makkelijke manier, een stuk weg tegen Jan, die dit kleinood met beide handen aanpakte en meteen gewonnen stond. Ook in tijd kwam Jan uit de moeilijkheden en Coen moest Jan feliciteren met de overwinning. Dus stonden we toen weer voor met 3 tegen 2.

Er kwam toen echter wel een tegenslagje. Alex stond lange tijd potremise maar wel met een achterstand in tijd en dan wordt het toch moeilijker. Marcel Dirks (ook uit Hellevoetsluis afkomstig) kwam vervaarlijk opzetten met een toren op de 7^e rij en een dame op de 6^e rij, die een losse pion van Alex onder vuur namen. Alex hoopte onder de druk vandaan te komen, maar dit liep niet goed af. Er gingen twee pionnen het bord van Alex af en met de achterstand in tijd werd het onmogelijk voor hem. De stand werd weer gelijk: 3 tegen 3.

Echter aan bord 1 was het lange tijd onduidelijk, maar in het eindspel, dat Ernst-Jan normaliter tot in de finesses beheerst, werd het verschil gemaakt. In plaats van de vrije centrumpion van Ernst-Jan aan te vallen ging John van de Laar (hij had deze vond een hoge pet op van iederdeen, behalve van Ernst-Jan!) op jacht naar de twee randpionnen van Ernst-Jan op de g- en de h-lijn. Dezen gingen er ook af, maar op slag stond de koning van John opgesloten aan de rand en kon zijn paard de eerste zetten niets actiefs en verdedigends doen. "Dank je wel!" zei het bescheiden centrumpionnetje en liep als een vorst naar de overkant! 4 tegen 3 voorsprong!! Op zijn minst een gelijkspel!

Want wat er zich op het laatste bord afspeelde was één en al sensatie! Herman Kootkar stond ronduit goed, materiële voorsprong, actieve stukken en nog een kleine voorsprong in tijd ook. Echter, Fred is een zeer goede snelschaker en blijft koelbloedig. Herman wilde iets forceren maar kwam toen achter in tijd. In tijdnood is het makkelijker verdedigen dan aanvallen. En op het eind (de laatste drie minuten voor elk) bood Fred remise, wat Henk niet kon of wilde accepteren. En toen begon het echte ouderwetse snelschaakwerk. De plaatsvervangende teamcaptain probeerde de notatie bij te houden toen beiden gestopt waren met noteren, maar dat was onbegonnen werk. Met nog een half minuutje voor Henk op de klok en voor Fred een paar seconden meer was er nog een ingreep van de wedstrijdleider, nadat Henk Kootkar zijn stuk niet goed plaatste op het bord. Nadat Henk door zijn vlag was gegaan protesteerde hij tegen deze ingreep van de wedstrijdleider. Na enige consternatie werd door de spelers onderling besloten om de partij tot remise te houden, waar ook de beide teamleiders mee konden leven. Zo zie je maar dat, als alles tot rust komt, zelfs in de RSB- competitie nog sportiviteit te vinden is!

Na dit resultaat is het nog steeds mogelijk voor De Pionier om te overleven in de eerste klasse, de toestand is natuurlijk niet rooskleurig maar de mogelijkheden zijn er wel zeker!

Nu nog de statistieken van deze avond:

DE PIONIER 1 (1771)-CHARLOIS EUROPOORT 5 (1739) 4½-3½

Ernst-Jan Pluim Mentz(2054)-John van de Laar (1780) 1 -0

Ad van der Ree (1774)-Menno Brandenburg (1859) 1 -0

Jan van Dam (1784)-Marcel den Bleker (1933) 0 -1

Rik Verhey (1805)-Peter de Joode (1730) 0 -1

Jan van Huizen (1754)-Coen van Baren (1627) 1 -0

Jan van Baardwijk (1628)-Eduard Smits (1564) 1 -0

Alex van Wieringen (1686)-Marcel Dirks (1723) 0 -1

Fred van Wieringen (1696)-Henk Kootkar (1697) ½- ½

Zelf speelde Frans dus voor een plek in de derde ronde van de interne bekercompetitie. De loting had hem Frits Wilschut toegewezen, ook had hij liefst 20 minuten bedenktijd minder. Maar daar bleek hij zich maar weinig van aan te trekken, fris van de lever ging hij het gevecht aan. En Frits kon een redelijk poosje gelijke tred houden, totdat er van hem een stuk meer in het doosje verdween dan van Frans. Daarna bleek het slechts een kwestie van tijd (en binnen de tijd blijven) voor Frans om de eerste partij te winnen. Na een korte pauze en een kijkje bij het eerste team voor Frans kon aan de tweede partij worden begonnen. Die vertoonde eigenlijk dezelfde tekenen als de eerste en ook hierbij kon Frans het varkentje Frits wassen en zich dus plaatsen voor ronde 3.

In de interne competitie hadden Ben Blakmoor en Bonne Faber meer aandacht voor de teamwedstrijd dan voor hun eigen partij en al heel snel stond er achter beider naam een ½.

Dat kwam tenslotte ook achter de namen Michiel Landman en Jan Straatman, hier bleek echter veel meer water door de Maas te zijn gestroomd dan bij die andere remise. Jan moest op een gegeven moment behoorlijk op z'n tellen te passen, kon het toch keepen en men besloot tot remise.

Opnieuw een mooie partij speelde Leo Stelloo, nu tegen Dik Roeffel. Waar Leo meestal te weinig tijd beschikbaar heeft lukte het hem nu wel om op tijd klaar te zijn. Het scheelde daarbij wel, dat hij al vroeg in de partij een toren won. Maar voordat die toren werd geslagen gebruikte hij eigenlijk weer veel te veel tijd om zichzelf te overtuigen van de juistheid er van. Het zoeken naar de goede manier van afmaken kostte ook nog een poosje, uiteindelijk lukte ook dat.

Het wilde Trudy Angeneind niet opnieuw lukken een partij te winnen, daarvoor toonde Wim Noordermeer zich te veel non-coöperatief. Toch moest hij redelijk diep in zijn kennisbuidel tasten om Trudy van zich af te houden. Ondanks haar verlies mag ze toch best trots op haar partij zijn. En de verdere puntjes zullen zeker komen!

Ronde 14

2011-12-09T17:31:00.000+01:00

Een ruime opkomst, gejaagd door de wind! Heel even rust in de RSB-tent, hoewel komende week de vrienden van Ronald Damhuis (het vijfde team van CE) hun opwachting komen maken voor bijna de laatste strohalm voor beiden. Nu dus de rust van de interne competitie, hoewel het daarbij hier en daar ook stormachtig toeging.

Aangezien lijstaanvoerder Rik Verheij te grote tegenwind ondervond en dus niet aanwezig was, kreeg clubkampioen Ernst-Jan Pluim Mentz alle ruimte om de kloof enigszins te dichten. Om hem daarbij te helpen was Alex van Wieringen ingehuurd. Echt helpen deed hij echter niet, Ernst-Jan moest de hele partij lang terdege op zijn tellen blijven passen. Maar het kostte Alex echter wel ruimschoots bedenktijd, die je in het eindspel maar moeilijk kunt missen. Maar het leverde hem tenslotte wel een fraaie eindspelpositie op, waar Ernst-Jan tenslotte net dat ene tempo meer bleek te hebben dat dergelijke eindspelen vaak beslist. Dus werd de kloof 13 punten kleiner en zakte Alex een beetje weg door dit verlies.

Michiel Landman bevond zich aan het begin van de avond voor zijn doen hoog op de ranglijst en dan krijg je te maken met andere toppers zoals ditmaal met Ben Blakmoor. Hoewel, beiden spelen voor het tweede team aan de hogere borden. Maar Ben wist het Michiel behoorlijk moeilijk te maken en kreeg tenslotte de materiële voorsprong van dame tegen toren en paard. De koning van Michiel stond helemaal in het uiterste hoekje van zijn vleugel en werd daar van op afstand bedreigd door die dame. Dat bleek te veel van het goed voor Michiel en hij liet het zich maar niet tot het eind bewijzen.

Lang ging het gevecht gelijk op tussen Ad van der Ree en Jan van Huizen. Dat duurde tot de dame van Jan zich in een soort aftrekpositie had gewurmd, wat door Ad werd "beloond" met pionwinst. Dan gaat het vaak van kwaad naar erger en Jan kon nog proberen wat hij wilde, zijn koning kwam ook moeilijk te staan en daarom gaf hij de pijp maar aan Maarten en het punt aan Ad.

Ook Bonne Faber en Fred van Wieringen hielden elkaar in het begin goed in bedwang. Echter door een pionzet, die hij op dat moment belangrijk vond, creëerde Fred een zwak veld op d5, waar Bonne meteen misbruik van maakte. Er verscheen een paard op dat veld met aanval op Le7 en Dc7. De enige mogelijkheid voor Fred was Dd8, toch werd de loper genomen en middels torenverdubbeling op de d-lijn wist Bonne een pionnetje te snoepen. Eigenlijk werd dat het begin van het einde voor Fred; de zware stukken werden successievelijk afgeruild en in het pionneneindspel van sterke loper tegen zwak paard en een slechtere positie van de zwarte koning probeerde Fred nog wel (op z'n Vlaams gezegd) de meubels te redden, het bleek echter vruchteloos.

Jan Straatman had z'n handen vol aan Leo Stelloo, sterker nog, hij raakte flink materiaal achter. Maar ook de bedenktijd van -vooral- Leo slonk zienderogen en Leo wist niet beter te bedenken dan dat materiaal terug te geven om toch nog te proberen iets te bereiken. Maar ook dat bleek niet te lukken en Leo moest het punt aan Jan laten.

Simone 't Mannetje werd al snel na het bekend worden van de indeling gewezen op het wapenfeit van de vorige ronde van tegenstander Wim den Heijer. Maar ze liet zich daar niet echt door imponeren en trok fel van leer om hem in het nauw te brengen. Vooral de koningsvleugel van Wim kreeg het zwaar te verduren en daar werd tenslotte dan ook het resultaat voor Simone bereikt. Voor Wim geldt dus "één zwaluw maakt nog geen zomer" maar desondanks wil hij het de volgende keer weer proberen!

Voor Frits Wilschut leek het een moeilijke avond te gaan worden tegen Wim Noordermeer. Maar dat ging toch reuze meevallen, Frits wist alle foefjes van Wim het hoofd te bieden en wat overbleef was een pionneneindspel met gelijke lopers. Geen van beiden wist daar echter garen van te spinnen, zodat tenslotte tot remise werd besloten.

Dat werd het niet tussen Arie Bliek en Ger Croonenberg. Hoewel Ger ogenschijnlijk een goede positie had weten op te bouwen liep hij even later toch rond met z'n duim naar beneden ten teken van partijverlies. Had Arie daarmee afgerekend met het verlies-spook, dat hem achtervolgde?

Dik Roeffel moest laten zien dat hij beter opgewassen wist te zijn tegen Trudy Angeneind dan Arie in de vorige ronde. Maar dat bleek niet het geval te zijn, Trudy boekte haar tweede opeenvolgende overwinning en begint daarmee sterke pogingen de onderste plek op de ranglijst te verlaten. Nog één zo'n resultaat en het kan best gebeuren!

Ronde 13 en WSV 3-De Pionier 2

2011-12-02T15:42:00.000+01:00

Weer een kleiner aantal spelers, het tweede team moest naar Waddinxveen en Ad van der Ree liep langs de zijlijn en noteerde wat hij zag. Maar het thuisfront weerde zich ook danig.

Op donderdag 1 december vertrok ons tweede team in de regen naar WSV. Het bleek toch weer een hele rit te zijn. Maar we kwamen redelijk op tijd aan. Dat viel mee. Ongeveer om kwart over acht begon de strijd tegen deze sterke tegenstander.
De openingsfase verliep rustig. Alleen Frans Troost (bord 4) werd verrast door zijn tegenstander. Hij kreeg het Blackmar-Diemer gambiet tegen zich.
Na deze rustige start begon het er geleidelijk aan toch steeds zorgelijker uit te zien. We incasseerden ons eerste verliespunt aan bord acht. Na een rustige start verloor Arie Bliek, die een lange en zware dag achter de rug had, met zwart spelend, een stuk. Zijn tegenstander speelde het daarna rustig uit. En het eerste verliespunt was binnen.
Gelukkig voor ons zorgde Bonne Faber (bord 5), met wit spelend, voor een lichtpuntje. Aanvankelijk ging het gelijk op. Maar na wat gemanoeuvreer kreeg Bonne een koningsaanval. En toen zwart het loperoffer op h6 aannam was het snel uit, Bonne maakte er 1-1 van.
Maar op de rest van de borden zag het er zorgelijk uit. Er moest wel een wonder gebeuren als we hier zonder kleerscheuren vandaan kwamen.
Bij Michiel Landman, met wit spelend aan bord 3, nam de druk toe. Zwart kreeg een lastige pion op h3 en een paar sterke lopers. Toen Michiel probeerde aan de druk te ontsnappen maakte de WSV-er het fraai af. Michiel moest de vlag strijken, 2-1 voor WSV.
Ook Ben Blakmoor (bord 1) had z’n avond niet. Z’n stukken kwamen, na de openingsfase, wat eigenaardig te staan. De zwartspeler maakte daar goed gebruik van en toen Ben misgreep was het ineens snel gedaan, 3-1.
Bij Jan Straatman, spelend aan bord 2 met zwart, leek het ook mis te gaan. Jan verloor de kwaliteit, maar hij won wel een pion. Er was nog goede hoop, want Jan kwam in een spelletje terecht wat hem wel ligt. Maar bij Frans ging het niet lekker. De witspeler bouwde een actieve stelling op. Aanvankelijk hield Frans het hoofd koel, maar toen hij een zet verwisselde, kwam een paard verkeerd te staan. Hij verloor het arme beest. Hij kreeg wel wat compensatie maar waarschijnlijk niet genoeg.
Sheila de Jonge (bord 6) kwam een pion achter te staan, evenals Leo Stelloo (bord 7). Het zal toch geen 7-1 voor WSV 3 worden?
Gelukkig ontbrak het bij ons niet aan strijdlust.
Leo deed zijn uiterste best en speelde best een mooie partij. Maar een probleem was dat hij niet alleen een pion minder had, de zwartspeler had ook een sterke c-lijn weten te bemachtigen. Toen Leo probeerde via het centrum een tegenstoot te plaatsen, maakte de WSV-er gebruik van deze lijn. De koning van Leo kwam in de problemen en Leo moest een stuk inleveren. Wat hem natuurlijk de partij kostte, 4-1 voor WSV 3.
Frans overigens maakte het zijn tegenstander nog wel lastig. Hij probeerde een tegenaanval op te zetten. Maar Dannis speelde nauwkeurig en liet zich niet verrassen. Helaas voor ons ging ook deze partij verloren. Dannis slaakte nog wel de verzuchting dat hij er hard voor had moeten werken. Maar ja, dat leverde uiteraard voor ons niets op, wel 5-1 voor WSV 3.
Maar Jan knokte nog vrolijk door. Hij kwam vragen of hij remise mocht aanbieden. Toen hij hoorde dat we toch al verloren hadden zei hij: “Dan speel ik nog even lekker door”. En Jan's strijdlust werd beloond. Hij veroverde nog een pion. Zijn paard stond ijzersterk in het centrum. Beide spelers promoveerden tegelijk, maar Jan kon het eerste schaak geven. En toen stond hij gewonnen, goed gedaan Jan!
Sheila toonde weer haar goede instelling. Met zwart spelend stond ze nog steeds een pion achter. Maar zet voor zet trok ze het initiatief naar zich toe. Haar tegenstander was toch duidelijk onder de indruk van de vechtlust van Sheila en bood remise aan. Sheila nam het aan en de einduitslag werd dus 5½-2½ voor WSV 3.
Voor ons viel de schade hiermee dus nog een beetje mee. Maar het was een verdiende overwinning voor WSV 3, die o.i. tot de kampioenskandidaten behoort.

	WSV 3	1621	-	De Pionier 2	1547	5½-2½
1	Bert van de Knaap	1764	-	Ben Blakmoor	1705	1 -0
2	Luit Bloem	1429	-	Jan Straatman	1496	0 -1
3	Aat van der Spek	1665	-	Michiel Landman	1616	1 -0
4	Nico Dannis	1682	-	Frans Troost	1616	1 -0
5	Hans Erkelens	1561	-	Bonne Faber	1653	0 -1
6	Jan Muit	1524	-	Sheila de Jonge	1413	½- ½
7	Marco de Bruijn	1724	-	Leo Stelloo		1 -0
8	Mart-Jan Luteyn		-	Arie Bliek	1329	1 -0

Het thuisfront had inmiddels dus ook niet stilgezeten. Ondanks de aderlating van zowat een tiental konden toch nog 5 partijen worden gespeeld met daarbij een daverende verrassing.
Maar kijken we eerst bij de koploper, Rik Verheij, die Jan van Huizen als tegenstander kreeg voorgeschoteld. Van op afstand bekeken deed Jan zijn uiterste best om Rik in toom te houden, maar Rik, alhoewel hij zegt nog niet echt voor de titel te gaan, bleek niet te vermurwen een foutje te maken dat Jan af kon straffen. Met andere woorden, de koploper wist zijn positie eigenlijk te verstevigen. Maar toch komt de concurrentie om de hoek kijken. Want Ernst-Jan Pluim Mentz, door eerder verlies tegen dezelfde Jan van Huizen voor zijn doen laag op de ranglijst afgedaald, is weer helemaal terug, duldt op dit moment alleen Rik nog boven zich. Hij kreeg nu te maken met Jan van Baardwijk, die juist het tegengestelde qua beweging op de ranglijst meemaakt. Na wat, misschien onverwacht, puntenwinst vond hij zichzelf terug bij de top 5. Daar kwam hij dus iemand tegen, waartegen hij niet opgewassen bleek en het topduo is zich aan het losmaken van de achtervolgers.
Dan die daverende verrassing. Voor aanvang van de partijen, na het bekendmaken van de indeling, kreeg indeler Jan van Baardwijk flink (plagend) commentaar van Wim den Heijer. Het zou zijn schuld zijn dat Wim tegen Jan van Dam moest spelen. Maar dat viel dus geweldig mee: Jan meende zich een paardoffer op f7 te mogen permitteren, Wim nam het aan en liet - ondanks een hele avond met z'n rug tegen de muur gedrukt te hebben gezeten - dit voordeel niet meer los en liep, naast zijn schoenen, weer terug naar huis. Er was van te voren nog even sprake van, dat hij in zou moeten vallen in bovengenoemd team, het lijkt er nu veel op, dat men bij WSV aan een gevaar is ontsnapt!
Dan tenslotte nog twee partijen uit de staart van de ranglijst met in beide gevallen eigenlijk wel de verwachte winnaar, hoewel vooral Frits Wilschut daar tegen Dik Roeffel wel zijn stinkende best voor zal moeten hebben gedaan. Na vorige weel zo mooi Arie Bliek op z'n knieën te hebben gekregen had Trudy Angeneind nu haar kruit waarschijnlijk verschoten, Ger Croonenberg bleek te sterk.

Ronde 12

2011-11-26T20:38:00.000+01:00

Een relatief geringe opkomst want een aantal spelers van het eerste team liet deze ronde aan zich voorbijgaan wegens de heel belangrijke RSB-wedstrijd de volgende avond. Maar of dat geholpen heeft? Voor één persoon vooral werd het een onvergetelijke avond!

Zijn eerste partij van dit seizoen had hij onverwacht remise gespeeld tegen dezelfde tegenstander. Zou die verrassing er weer in zitten nu Fred van Wieringen weer de degens moest kruisen met Ernst-Jan Pluim Mentz? Zoals vaak gooide Ernst-Jan zijn stelling helemaal open om maar zoveel mogelijk ruimte te hebben voor zijn materiaal. Fred daarentegen hield zijn koning (gedwongen?) in het centrum, geen rochade voor wit dus. De officieren bleven wel dicht in de buurt ter bescherming, dat kan natuurlijk ook tegen je werken. Maar dat viel mee, hoewel er wel een gevaarlijke pion op e3 verscheen met de zwarte dame op een gegeven moment de kop opstekend op f2. Uiteraard moest toen de witte koning naar zijn damevleugel verhuizen. Er werd nog een paard bij gehaald door zwart en dat paard ging naar d2, matbeelden te over dus. Er had misschien nog remise in gezeten als Fred zich van de domme had gehouden en dat pionnetje op h7 lekker had laten staan. Volgens eigen gedachtengang had die dame toch niets te doen op c2, waarom dan niet dat pionnetje meegenomen? Maar daardoor kon zwart zijn stelling gebruiksgereed maken voor het mat. Jammer voor Fred.

Jan van Huizen kreeg medebestuurslid Frans Troost tegenover zich. Beiden probeerden zoveel mogelijk hun eigen geliefde openingszetten te spelen, Jan slaagde daar beter in dan Frans. Tijdens de overgang van opening naar middenspel had Jan echter beter weg kunnen gaan met zijn dame, toen deze werd aangevallen dan het aanvallende paard af te ruilen. Daardoor verloor hij het grootste deel van zijn voorsprong. Jan was überhaupt niet gelukkig met de momenten, waarop zijn dame werd aangevallen. Want ook wat later, toen de b-lijn half open was geraakt en de dame door een toren werd bedreigd, speelde hij haar naar a2 in plaats van naar het veel betere c2 en kon Frans de aanval overnemen. Maar daar slaagde hij niet in, hij speelde op vereenvoudiging waar hij toch iets sterker zijn koningsvleugel op had kunnen spelen en zodoende aanvalsmogelijkheden had kunnen krijgen. Toch hield Frans een betere stelling over na die vereenvoudiging omdat Jan met z'n loper terugsloeg i.p.v. met zijn dame. Frans bleef op die vereenvoudiging aandringen, behield nog steeds wel het iets betere van het spel, het was en bleef echter wel uitkijken geblazen. Daarbij kreeg Jan de kans zijn dame "gratis" (m.a.w., met tempowinst) op een veiliger plekje neer te zetten en hij kreeg, langzaam maar zeker, weer het betere van het spel. Zeker nadat Frans verzuimde een stel torens te ruilen. Een zet later deed hij dat wel, toen kreeg Jan daardoor echter een mooie (gedekte) vrijpion op de c-lijn. Die zou hem de winst hebben moeten brengen, Jan zag echter mogelijkheden waar ze niet waren. In plaats van een mooi zeer tijdelijk dameoffer (verzekerde pionpromotie) bracht hij een torenoffer, wat hem ook inderdaad die toren kostte. Hoe ziet desillusie er dan uit? Want enkele zetten later gaf Jan op, waar hij eigenlijk het punt binnen had moeten halen.

Tegen Bonne Faber probeerde Simone 't Mannetje een wat tricky openingszet, waar Bonne redelijk mee uit de voeten wist te komen. Zijn dame kwam echter wel als aanvalsobject te staan, waar Simone gretig gebruik van maakte. De dame werd teruggehaald, waar ze toch beter in het open veld had kunnen blijven. Maar Simone verkeek zich op de haar geboden mogelijkheden en liet haar zwartveldigde loper helemaal insluiten. Daar maakte Bonne gretig gebruik van, wat hem pionwinst opleverde. Hierna bood Simone, waarschijnlijk op een psychologisch bijzonder goed moment, remise aan, wat Bonne - voor haar onverwacht - accepteerde. Hij had blijkbaar geen zin in het langdurige geschuifel om een voordeeltje tot voordeel te maken.

Nog meer bestuursleden gaven acte de présence. Sheila de Jonge kwam in touw tegen oud-voorzitter Jan Straatman en speelde een moeilijke partij. Ze wist Jan echter wel een open koningsstelling te bezorgen, waardoor hij niet de torenwinst, die op de loer lag door minder goed geplaatste torens van Sheila, kon binnenhalen. Voor de zekerheid bracht jan zijn koning min of meer in veiligheid achter zijn h-pion en mocht een aantal zetten later toch die gewenste winst binnen halen.

Hij had eerst verwacht niet te hoeven spelen, toen Dik Roeffel echter "na sluitingstijd" nog binnenkwam liet Mehdi Potters zich nog overhalen toch te spelen, wat hem uiteindelijk geen windeieren legde. Sterker nog, zelfs al voor anderen aan hun middenspel begonnen hadden Mehdi en Dik al besloten dat verder spelen - vooral voor Dik - geen zin meer had.

Ook Ger Croonenberg en Leo Stelloo waren vrij snel klaar, hoewel het hier wat meer voeten in de aarde had. Maar het materiaal van Ger werd snel minder, vergeleken met dat van Leo. Toch moest Leo nog heel wat doen voordat hij Ger zo ver had gekregen dat deze hem feliciteerde met een gewonnen partij. Maar winst was er dus wel voor Leo.

Dan dat onvergetelijke. Trudy Angeneind begon aan haar zoveelste partij met het gevoel dat er weer geen positief resultaat in zou zitten. Maar ook tegenstander Arie Bliek had er moeite mee, wat bleek toen hij "zomaar" zijn dame kwijtspeelde! Maar hij wilde nog wel eventjes zien of Trudy hier ook winst uit wist te halen. Ze dreigde mat te geven op de voorlaatste rij, Arie wist alles echter nog even te rekken middels het geven van schaakjes. Vraag was daarbij eigenlijk of Trudy haar koning steeds naar het goede veld zou spelen. Dat gebeurde en daarna was het nog slechts een vraag of ze inderdaad dat mat had gezien. Het kon op 3 manieren en ze koos daar - gelukkig voor haar - eentje van.

Ronde 11

2011-11-20T14:38:00.002+01:00

Mooi verdeeld deze ronde, 10 spelers voor de interne en 10 spelers voor de beker! Voor de interne leek de macht aan de zwarten (begrijpelijk in deze periode!?), alleen Jan van Baardwijk (rechts op de foto) doorbrak deze hegemonie.

Om maar met de beker te beginnen, daar vielen ook de nodige (bijna) verrassingen te noteren. Maar bij het begin beginnen, Michiel Landman had niet ontzettend veel moeite met het uitschakelen van Arie Bliek. In beide partijen bleef hij steeds aan de sterkere kant van de positie.

Ook Ernst-Jan Pluim Mentz had er niet al te veel moeite mee zich voor de derde ronde te plaatsen tegen Alex van Wieringen. Hoewel, in de tweede partij kwam hij op een gegeven moment toch slechter te staan en als Alex toen de beste zet had gespeeld.............! Maar dat deed hij niet en de winst in beide partijen was voor Ernst-Jan.

Rob van Wijgerden wist zich eveneens moeiteloos te plaatsen tegen Jannes van Halen. Beide keren bleek Jannes te weinig te hebben aan de beschikbare tijd en verloor (vooral?) daardoor. Rob complimenteerde de Pioniernestor nog wel voor zijn spel.

In de beide andere lotingen echter voerde de girlpower het hoogste woord. Kijken we dan eerst naar Sheila de Jonge, die in de eerste ronde al Jan van Baardwijk "genadeloos" na het vierde snelschaakpotje had uitgeschakeld. Nu kreeg ze Fred van Wieringen tegenover zich zitten en dat bleek toch een iets ander kaliber. Maar weer toonde ze zich genadeloos, Fred had in de eerste partij de overhand weten te krijgen met 2 stukken tegen een toren. Toen hij echter een loper juist de verkeerde kant op terug trok strafte Sheila dat meteen af met schaak en stukwinst en Fred gaf beduusd op. In de tweede partij echter zette hij dit weer recht en moest dus het snelschaken beslissen. Nu echter wist Sheila niet meer te verrassen, ze verloor beide partijen vrij kansloos en Fred gaat dus door naar ronde 3.

Dit brengt ons naadloos bij Simone 't Mannetje tegen Jan van Huizen. Al eerder had Jan hun partij in de interne competitie weten te winnen, nu echter speelde de tijd ook een belangrijke rol want Jan had liefst 20 minuten minder toegewezen gekregen. Of dat nou ècht de reden is geweest dat hij de eerste partij verloor gaat een beetje te ver, wel wist Simone hem danig in de problemen te brengen en moest hij dus in de tweede partij proberen de zaken recht te zetten. Dat lukte hem ook, dus moest hier ook het snelschaken de uitslag brengen. En daarin hebben ze beiden weer dezelfde tijd, "slechts" 5 minuten. Ook nu toonde Simone zich de sterkste met de witte stukken, die ze ook kreeg in de derde en misschien beslissende partij. En ook daarin bleek dit de waarheid en de intensiteit waarmee ze "vlag" zei aan het slot van die partij toonde haar motivatie hierbij. Wie haar tegenstander in de derde ronde gaat worden is uiteraard nog niet bekend, hij is nu echter al wel gewaarschuwd!

Omdat er 10 spelers niet voor de interne competitie meespeelden had Ger Croonenberg de pech dat er voor hem een sterkere spelen zat te wachten. Hij moest het opnemen tegen Bonne Faber en had eigenlijk maar weinig in te brengen. Hij zette zichzelf als het ware buitenspel door Bonne de gelegenheid te geven zijn materiaal zó op te stellen dat Ger nauwelijks meer ruimte voor zijn materiaal overhield. Daardoor werd het eigenlijk wachten op het mat, dat tenslotte ook kwam.

Zoals al gezegd, zwart deed het goed deze ronde. Ad van der Ree dacht zijn materiaal goed opgesteld te hebben tegen Rik Verheij, zo rond de eindspelfase echter verkeek hij zich op een torenzet en kon zijn verdere materiaal daarna vrij snel terugleggen in het doosje. M.a.w., Rik had de partij naar zich toe getrokken.

Zo deed ook Frits Wilschut tegen Trudy Angeneind. Normaliter weet Trudy haar tegenstander redelijk lang op afstand te houden, ditmaal echter was ze één van de snelsten met haar overgave. Daarom speelden beiden nog een partij, ook daarin toonde Frits zich de sterkere, hoewel het daarbij wel wat langer duurde voor ze zich overgaf.

Dan was er nog Dik Roeffel tegen Wim den Heijer. Ook hier trok de zwartspeler dus aan het langste eind. Maar daar moest Wim wel het nodige denkwerk aan vooraf laten gaan.

Dan, last but not least, Jan van Baardwijk. Hij bleek de enige witspeler met een positieve score, hoewel Simone daar vast anders over zal denken! Tegenstander Jan van Dam behandelde de openingsfase niet helemaal op de beste manier volgens Jan van Baardwijk. Dat leverde hem enig materiaalverlies op, een resultaat was echter nog ver te zoeken en daar moest Jan van Baardwijk dan ook enig zoekwerk voor doen. Tenslotte echter bleek het toch onafwendbaar. Hiermee schaart Jan van baardwijk zich (tijdelijk?) bij de top 5 van de club.

De Pionier 2-De IJssel 3 en ronde 10

2011-11-12T22:18:00.001+01:00

Het leek er wel een beetje op, dat er een prettige wind woei in de Pionierspeelzaal. Hoewel, de tegenstanders deze avond klaagden wel een beetje over de warmte en ze ondervonden ook een behoorlijke tegenwind. Hoe zag teamleider Ad van der Ree deze zaken? Ook intern verrassingen, terwijl de loting voor de tweede bekerronde werd verricht door oud-voorzitter Jan Straatman.

Op donderdag 10 november speelde ons tweede een tuiswedstrijd tegen De IJssel 3.

De openingsfase verliep vrij rustig. Alleen aan bord 1 werd geprobeerd om Ben Blakmoor te verrassen met een wat onbekende opening.

Aan het tweede bord, waar Bonne Faber met wit speelde, waren de spelers vrij vlot klaar. Na een hoop geruil, direct na de openingsfase, speelde zwart te laat b7-b5. Hierdoor kwam Bonne best goed weg. Er werd al snel tot remise besloten, wat waarschijnlijk wel terecht was.

Aan bord 1 had Ben inmiddels het antwoord gevonden op de wat ongebruikelijke opening van Arie. Ben, met zwart spelend, kreeg een vork en won daarmee de kwaliteit. Toen hij even later via de c-lijn binnendrong in de witte stelling streek Arie de vlag.

Ook Wim Noordermeer was goed bezig aan bord 6. Met wit spelend zette hij direct druk op de zwarte stelling. Na wat geharrewar in het centrum en veel geruil stond er ineens een stelling met een stuk tegen een pion in het voordeel van Wim. Zijn tegenstander, probeerde nog een soort fort op te bouwen. Maar Wim maakte het keurig af, 2½-½, in ons voordeel.

Toch was de westrijd nog lang niet gespeeld. Toen Frans Troost, spelend aan bord 5, dan ook kwam vragen of hij het remisevoorstel hem gedaan mocht aannemen, moest ik daarom ook adviseren om door te spelen. Er waren nog te veel partijen die alle kanten konden opgaan.

Michiel Landman speelde aan bord 4 tegen een rustige partij. Lotte kreeg daar met zwart een licht initiatief. Maar Michiel ving de aanval rustig op, ruilde de dames af en ineens zat Lotte met een zwakke c-pion. Die ging er dan ook af. Michiel molk het kleine voordeeltje goed uit en Lotte moest, na hevig verzet, opgeven. Nu was de stand 3½-½. Het begon er voor ons goed uit te zien.

Maar Jan Straatman moest zich nog stevig verdedigen aan bord 3.

Sheila de Jonge speelde een duizelingwekkende partij aan bord 7.

Arie Bliek verloor de kwaliteit aan bord 8.

De strijd bij Frans Troost aan bord 5 stond nog steeds gelijk.

Het eerst besliste Sheila de strijd. Ze speelde met zwart en haar tegenstander won twee pionnen. Maar Sheila dreef de dame van Frank in een ongunstige positie. Die dame kwam er een beetje verloren bij te staan. Vervolgens offerde Sheila een loper om de aanval op de koning van Frank in te zetten. Daarna speelde ze haar toren naar de koningsvleugel en lanceerde een mataanval. Helaas overzag ze daarbij toen een mat-in-één. Maar gelukkig voor haar moest wit de dame inleveren en kwam zijn koning op de tocht te staan. Er volgden nog heel wat zetten (natuurlijk gespeeld voor het publiek!?), maar Sheila won. Het was wat je noemt een romantische partij, eigenlijk wel dé partij van de avond.

De winst was nu binnen: 4½-½.

Gelukkig voor ons verspeelde de Moordrechter aan bord acht tegen Arie weer de kwaliteit. Plotsklaps stond Arie goed en ook stond hij ook ruim voor in tijd. Peter ging dan ook door zijn klok.

De partij van de twee Fransen werd uiteindelijk toch remise. Even dacht Frans Dubois nog in te breken in de zwarte stelling. Maar onze Frans posteerde zijn paard op de juiste plaats en bracht op tijd zijn koning naar het centrum.

Tot slot bleef de partij aan bord 3, van Jan, met zwart spelend, nog over.

Jan moest zich verdedigen tegen een aanvallende Huibert. Dit deed Jan prima, ineens stonden er twee torens in van wit. Wit lanceerde toen nog een soort wanhoopsoffensief. Maar ook dat loste Jan goed op. In verloren stand gaf Huibert op, mede omdat zijn vlag was gevallen.

De slotstand werd 7-1. Een klinkende overwinning voor ons dus.

	De Pionier 2	1538	-	De IJssel 3	1460	7 -1
1	Ben Blakmoor	1705	-	Arie Macdaniël	1588	1 -0
2	Bonne Faber	1653	-	Aad van der Meer	1475	½- ½
3	Jan Straatman	1496	-	Huibert Looren de Jong	1569	1 -0
4	Michiel Landman	1616	-	Lotte van der Wouden	1364	1 -0
5	Frans Troost	1616	-	Frans Dubois	1479	½- ½
6	Wim Noordermeer	1479	-	Ton van Smirren	1286	1 -0
7	Sheila de Jonge	1413	-	Frank Penders		1 -0
8	Arie Bliek	1329	-	Peter Koolmees		1 -0

(met dank aan Ad van der Ree)

Intern konden er nog een vijftal partijen worden gespeeld. Enkelen nog afwezig omdat er de volgende avond voor de RSB-beker moest worden gespeeld. Dat ging minder goed voor de vier Pioniers. Winst was er daar voor Ernst-Jan Pluim Mentz, verlies voor Jan van Dam, Jan van Huizen en Alex van Wieringen. Alle vier hadden ze (veel) minder Elo-punten, 3-1 verlies is daarom geen schande.

De avond hiervoor dus speelden Ernst-Jan en Jan van Huizen tegen elkaar. Daarbij leek Ernst-Jan de overhand te krijgen, vooral door open lijnen naar Jan's koningsstelling. Maar Ernst-Jan sneed zich bij het afmaken blijkbaar behoorlijk in zijn vingers, "plotseling" bleek Jan gewonnen te hebben. Had hij ook geprofiteerd van de in de aanhef genoemde wind?

Ook moeilijk had Leo Stelloo het tegen Jan van Baardwijk. Jan had daarbij een stuk van Leo geslagen, dat hij op zich terug kon slaan. Maar het paard, waarmee hij dat zou moeten doen was de hoognodige verdediger van veld h2 (anders zou hij daar mat gaan), Leo accepteerde dus het stukverlies, probeerde nog enige tijd de bierkaai naar zijn hand te zetten en legde zich tenslotte toch neer bij de nederlaag.

Dik Roeffel wist lange tijd stand te houden tegen Simone 't Mannetje. Toch kwam hij achter te staan, waarbij Simone een tweetal schitterende vrijpionnen op de damevleugel kreeg, gesteund door beide torens en tegengehouden door beide torens en de koning. Je merkt het al, Dik kwam in zetdwang en moest tenslotte het mode hoofd buigen.

Het leek er op, dat Mehdi Potters goede kansen kreeg tegen Wim den Heijer. Maar Wim wist zich keurig te verdedigen en Mehdi durfde niet alles op alles te zetten om tenslotte misschien toch te verliezen. Daarom werd remise overeengekomen.

Dan nog een partij tussen Ger Croonenberg en Frits Wilschut. Analoog aan het vaak snellere spel van Ger duurde ook deze partij niet zo lang. Toch had Frits daarbij enkele slechtere zetten gespeeld en moest daarom opgeven.

De Pionier 1-HZP Schiedam 1 en ronde 9

2011-11-05T17:46:00.002+01:00

Frans Troost is achter zijn spijkerschriftmachine gekropen om daarmee zijn ideeën over bovenstaand RSB-gebeuren aan het nageslacht door te geven. Daarbij viel wel op, dat de tegenstanders bijna allemaal dollartekens (lees: bordpunten) in hun ogen hadden, anders onderneem je toch niet zo'n bizarre tocht naar de rimboe?

Dit seizoen zijn we weer ingedeeld bij het uit het jeneverdorp Schiedam afkomstige Het Zwarte Paard. Vorig seizoen hadden we in Schiedam verloren, zodat het nu tijd werd voor revanche. HZP Schiedam had wat aan kracht ingeboet en wij waren Frank Sträter kwijtgeraakt zodat het op voorhand een spannende avond kon gaan worden en dat werd het ook.

Na een uurtje of anderhalf was de algemene tendens voor De Pionier niet echt verkeerd. In de partijen van Rik Verheij (bord 3), Ad van der Ree (bord 2) en Ernst-Jan Pluim Mentz (bord 1) was het initiatief voor De Pionier, Jan van Dam (bord 4), Jan van Huizen (bord 5) en Alex van Wieringen (bord 8) stonden gelijk, bij de partij van Jan van Baardwijk (bord 6) was er ook, gezien de speelstijl van de beide spelers, alles mogelijk. Alleen Ben Blakmoor (bord 7) kwam niet in de partij.

Als eerste was Rik Verheij klaar. Rik had druk op de stelling van zijn tegenstander maar deze wist alles keurig te blijven dekken, zowel de stukken als de sleutelvelden. Remise was hier ook een terechte uitslag nadat de meeste stukken van het bord waren verdwenen.

Na deze eerste uitslag kwam al snel wat er al aan zat te komen. Ben had, na een afruil, een toren midden op het bord gekregen en deze later vóór zijn eigen pionnen op de b-lijn geposteerd. Hier was een terugtrekking naar de 7de of 8ste rij toch beter geweest. Het stuk werd een dankbaar aanvalsobject en - al ontwikkelend naar een mataanval op de koningsvleugel - werd deze toren naar steeds slechtere velden op de damevleugel gedwongen. Een paar zetten later moest Ben de goed spelende Schiedammer de hand schudden; mat was niet meer te voorkomen.

Aan bord 1 was intussen ook van alles aan de hand. Ernst-Jan speelde tegen de stichter van de Juyn-schaakdinastie en Ernst-Jan wist zijn rokade te verhinderen en had ook, in ieder geval optisch, het overwicht. Toen Ernst-Jan ook nog eens een pionnetje buit maakte leek de tijd rijp voor de eerste winstpartij van de avond voor de Pionier. Echter, een kwaliteitsoffer van Ernst-Jan, waar hij drie verbonden pionnen voor kreeg, bleek niet genoeg. De toren van de Schiedammer, ondersteund door zijn sterke koning, bleek sterker dan de pionnen en de loper, die Ernst-Jan had. Hij kon twee oprukkende pionnen, eentje op de damevleugel en eentje helemaal aan de andere kant, niet in bedwang houden. Een beetje een tegenvaller, maar dat kan nu eenmaal gebeuren in het schaken.

Dan de partij, die aan bord 2 plaatsvond. Ad was daar zijn krachten aan het meten met de enige invaller aan Schiedamse kant en dit was eigenlijk een kopie van de partij, die Rik Verheij speelde, qua afloop. Ad had de gehele partij overduidelijk het initiatief en de mogelijkheden maar er werd verdedigd als een leeuw. Ad moest in remise berusten, na de vele pogingen, die telkens net verdedigd konden worden. Een 3-1 achterstand dus, maar we hadden zeker nog mogelijkheden.

Aan het laatste bord bij Alex was alles nog remise, Jan van Huizen stond wat gedrongener, maar zeker niet verloren, Jan van Dam stond stukken beter en bij Jan van Baardwijk was het wild-west! Na lang een remisepot te hebben gespeeld besloot de telg uit de Juyn-dinastie een stuk te geven voor drie pionnen en meer ruimte op het bord. Echter, degene, die als eerste gebruik ging maken van de ruimte was Jan van Baardwijk. Jan haalde nog een kwaliteit op bij Yannick en stond min of meer gewonnen, zoals uit analyse achteraf (is het altijd makkelijker!) blijkt. Maar Jan had nog maar 5 minuten op de klok. Een remiseaanbod van Yannick werd dan ook meteen geaccepteerd door Jan. Over tijd en klok gesproken, bij de overige drie partijen werd de tijdnood steed meer onderdeel van het spel. Bij Alex werd het spannend. Allebei hadden ze nog een paard en enkele pionnen en beiden dreigden te promoveren. Maar ze hadden het paard nodig om dit tegen te houden. Terecht werd hier tot remise besloten. Toen kwam er een lichtpuntje in de avond. Jan van Dam had de hele avond al wat actiever gestaan, wist dit uit te bouwen naar een gewonnen stelling en wist deze ook te winnen. Een doorgebroken pion op b7 vormde een prachtpunt om de toren op A8 te zetten en tegenstander Theo van Zessen kon op deze dodelijke zetten niets verzinnen en ging in verloren stelling door de kok heen.

Aan een bord lager gebeurde ongeveer hetzelfde wat de klok betreft. Jan van Huizen had bijna de hele partij zeker gelijk gestaan, hij had op een gegeven moment het initiatief rond de zwakke d-pion van zijn tegenstander, maar, moest mede door tijdgebrek, steeds meer terrein prijsgeven en ging tenslotte in slechte stelling door de vlag.

We staan nu onderaan de tussenstand maar de cruciale wedstrijden tegen Oostflakkee, Charlois Europoort en Zwijndrecht moeten nog gespeeld worden. De eerste van deze wedstrijden is op vrijdag 25 November, uit naar Zwijndrecht. De mogelijkheden zijn er nog!

Hierbij de totale uitslagen:

De Pionier 1 (1771)-HZP SCHIEDAM 1 (1785) 3-5

Ernst-Jan Pluim Mentz(2054)-Aad Juyn         (1907)      0-1
Ad van der Ree       (1774)-Freerk Gerkema   (1780)    0,5-0,5
Rik Verhey           (1805)-Frans Groeneweg  (1821)    0,5-0,5
Jan van Dam          (1784)-Theo van Zessen  (1788)      1-0
Jan van Huizen       (1754)-Davey Hoogstad   (1887)      0-1
Jan van Baardwijk    (1628)-Yannick Juyn     (1743)    0,5-0,5
Ben Blakmoor         (1724)-Andries Schukking(1692)     0-1
Alex van Wieringen   (1683)-Elise Juyn       (1664)    0,5-0,5
                                          (met dank aan Frans Troost)

Voor de verdere spelers was de toppartij eigenlijk die tussen Michiel Landman en Leo Stelloo. Onlangs hadden ze, voor de bekercompetitie, al de degens gekruist en Leo bleek toen vol lof over het spel van Michiel. Dat had Michiel blijkbaar goed in z'n oren geknoopt en ook nu legde hij Leo het vuur na aan de schenen. Met het nodige kunst en vliegwerk wist deze nog lang stand te houden, uiteindelijk moest hij toch de pijp aan Maarten (die over zijn schouder mee stond te kijken) geven.

Dan Bonne Faber tegen Sheila de Jonge. Vooral aan het begin van de partij leek Bonne er niet helemaal bij te zijn, althans, hij wist geen goed antwoord op het bizarre openingsspel van Sheila te vinden. Dat resulteerde voor haar in een gewonnen positie. Maar had Bonne problemen met de opening, voor Sheila bleek het onmogelijk een gewonnen partij ook daadwerkelijk te winnen. Zelfs in het eindspel, toen bijna al het witte materiaal rond de koning op h1 stond gegroepeerd, wist ze daar geen misbruik van te maken. Misschien daardoor gedesillusioneerd bood ze - met nog iets meer dan 2 minuten aan bedenktijd - remise. Dat aanbod, hoewel de kansen op dat moment leken te zijn gekeerd, werd aangenomen.

Voor de tweede keer al speelde Simone 't Mannetje tegen Wim Noordermeer, nu echter met verwisselde kleuren. Voor Simone maakte dat echter nauwelijks verschil want toen het bij de wedstrijd van het eerste net ½-1½ was geworden, zat ze al, samen met Wim, hun partij te analiseren. Ook toen kwam ze tot winst..........!

Dat lukte niet aan Wim den Heijer en Frits Wilschut. Hun strijd ging over en weer met beiderzijds mogelijkheden. Het lukte echter niet die te verzilveren en tenslotte werd maar besloten tot remise.

Ook al weer hun tweede partij speelden Jannes van Halen en Trudy Angeneind tegen elkaar. De partij kende enkele onderbrekingen aangezien beiden enige problemen hadden met het interpreteren van de stelling en zo nu en dan van mening waren dat wat er op het bord stond nooit de juiste stelling kon zijn. Maar tenslotte kon alles worden rechtgezet en mocht Jannes met het volle punt huiswaarts keren.

Ronde 8

2011-10-30T11:09:00.000+01:00

De voorlaatste bekerpartijen van de eerste ronde werden gespeeld terwijl ook een aantal interessante interne partijen het levenslicht zagen.

Wim den Heijer had reglementair de mogelijkheid Ernst-Jan Pluim Mentz uit te schakelen, hij toonde zich echter sportief en liet het niet zo ver komen. Op zich moest hij daarvoor toch wel het gelag betalen door beide partijen kansloos te verliezen. Maar tot in langte van dagen kan hij voortaan toch zeggen:"Als ik gewild had, dan.............!" Volgens eigen interpretatie had hij in de tweede partij beter tegenstand kunnen bieden dan in de eerste, waarin hij van alle kanten penningen had moeten ondergaan.

Een snipverkouden Rik Verheij moest zijn koppositie op de ranglijst verdedigen tegen Jan van Baardwijk. Daar leek Rik keurig in te gaan slagen, toen hij namelijk nog meer dan een uur aan tijd op zijn klok had staan was die van Jan al druk doende de seconden af te tellen. Maar Rik leek op een gegeven moment van een koude kermis thuis te gaan komen, toen Jan in zijn laatste paar minuten bedenktijd plotseling een verrassing voor hem uit zijn hoge hoed ging toveren. Jan wist namelijk een kwaliteit buit te maken en kwam, positioneel, gewonnen te staan. Had hij nog evenveel tijd over gehad dan Rik dan had de uitslag misschien andersom geweest. Nu echter overspeelde Jan zijn hand, verspeelde zijn toren, de nog resterende dames werden geruild en met een paard meer werd het eindspel geen eindspel meer voor Rik maar kinderspel.

Bij Ben Blakmoor kun je vaak bijzondere partijen zien ontstaan, zo ook ditmaal tegen Jan van Dam. In het begin van het middenspel bleek Jan eigenlijk met een loper en een toren minder te spelen, deze stukken moesten op hun beginveld blijven staan dankzij de ver opgerukte e-pion van Ben, die Jan's hele koningsvleugel vastlegde. Toch wist Jan langzamerhand wat spel te krijgen, misschien wel dankzij wat minder nauwkeurig spel van Ben. De loper van Jan wist zich te bevrijden en zijn stelling kreeg een opener karakter. Toen die e-pion van Ben slachtoffer leek te worden van het spel van Jan en Ben zelf pionnetjes van Jan zou kunnen gaan snoepen bood Ben remise aan, welk aanbod na enig nadenken door Jan werd aangenomen.

Door de afwezigheid van enkele verdere prominenten kan een indeling krachtsverschillen gaan tonen. Zo ondervond Ad van der Ree, toen hij Wim Noordermeer tegenover zich zag plaatsnemen. Maar Wim verbaasde vriend en vijand door het Ad behoorlijk moeilijk te maken, althans, als je kijkt naar de tijdsduur van de totale partij. Maar tenslotte bleek het krachtsverschil toch het van te voren verwachte en moest Wim toch opgeven.

Het leek verrassend te gaan eindigen in de partij tussen Michiel Landman en Sheila de Jonge. Sheila had namelijk de koningsstelling van Michiel open weten te breken, wat een open g-lijn opleverde. Daar ging ze op beuken en offerde daar zelfs een stuk voor. Maar wat toch veel gebeurd in dergelijke situaties, ze had één zetje van Michiel overzien waardoor haar aanval in schoonheid ging sterven. Toch hield ze nog wel een poosje vol, hoewel ze voor zichzelf de uitslag al wel geweten zal hebben.

Zoals voor hem te doen gebruikelijk had Leo Stelloo al de nodige bedenktijd verbruikt tegen Mehdi Potters toen er een leuke stelling op hun bord ontstond. Maar die stelling bood Leo wel de nodige mogelijkheden, zodat de verbruikte tijd zijn nut op leek te gaan leveren. En inderdaad, beide torens verschenen op de h-lijn terwijl ook Leo's dame een woordje mee ging spreken richting de noodleidende koningsstelling van Mehdi. Dat was niet meer vol te houden, dus gaf Mehdi een hand ter ondertekening van zijn overgave.

Dik Roeffel en Ger Croonenberg leken er met recht een potje van te maken. Op een gegeven moment werden de stukken namelijk op velden geplaatst waarop ze niet hadden kunnen komen, wat dus beiderzijds de nodige vragen op ging roepen. Om toch maar de goede stelling op het bord te krijgen werd de partij vanaf het begin nog maar eens nagespeeld. Nu bleek Dik inderdaad gelijk te krijgen met het vóór staan van een stuk en werd de partij toch meer verder gespeeld. Maar Ger kreeg zijn achterstand niet meer goedgemaakt en ook hij feliciteerde zijn tegenstander tenslotte met de uitslag van de partij.

Simone 't Mannetje leek een makkelijke avond te gaan krijgen tegen Trudy Angeneind. Maar daar verkeken de andere schakers zich toch op want Trudy speelde haar spelletje prima. Maar uiteindelijk bleek ook hier het krachtsverschil te groot en mocht Simone haar eerste Pionierwinst laten noteren.

Ronde 7

2011-10-22T21:42:00.000+02:00

Deze ronde kende een onverwacht grote opkomst, zelfs de - lichte - samenwerking met Ontspanning bracht één van hun leden er toe om eens poolshoogte te komen nemen wie en wat we zijn.

De eerste interne bekerronde kende ook weer een vervolg, waarbij de van te voren verwachte winnaars dat ook bleken te worden. Fred van Wieringen had niet echt problemen met Trudy Angeneind, hoewel hun tweede partij, volgens Fred, toch wel leuk en interessant werd.

Met veel genoegen werd ook Frans Troost verwelkomd, na de minder leuke berichten van zijn kant. Hij toonde zich weer zijn frisse en vrolijke zelf! Enkele leden wensten een poosje met hem bij te praten, zodat de normale begintijd wat geweld werd aangedaan. Maar dat weerhield Frans er niet van om tegenstander Dik Roeffel de nodige problemen voor te schotelen. Daar wist Dik beide keren niet het juiste antwoord op te vinden, zodat Frans door mag bekeren.

Met zo'n goede opkomst worden er natuurlijk ook toppartijen gespeeld en daar hoorde de ontmoeting tussen de actuele ranglijstaanvoerders Alex van Wieringen en Rik Verheij bij. Het had er daarbij alle schijn van dat Alex een moeilijke avond kreeg voorgeschoteld door Rik. Zijn koningsvleugel werd namelijk onveilig gemaakt en paard en dame van Rik zagen er wel heil in daar te gaan grasduinen. Maar Alex wist zich knap te verdedigen en Rik wilde eigenlijk niet het risico lopen ten onder te gaan. Dus werd er remise overeengekomen.

Nog zo'n toppartij en ook hier remise. Hoewel, Ben Blakmoor en Ad van der Ree vochten er wel voor en gingen daarbij bijna tot het gaatje. Ben was onderweg een kwaliteit kwijtgeraakt maar zag Ad deze bijna aan het eind weer teruggeven. Ben kwam namelijk gevaarlijk opzetten met één van zijn paarden. In de analyse achteraf leek remise ook een redelijke uitslag, hoewel je daarbij foutieve zetten kunt terugnemen en vervangen door betere.

Onlangs voor de beker was hun ontmoeting uiteindelijk nog zeer spectaculair geëindigd, nu speelden Sheila de Jonge en Jan van Baardwijk ook voor de huishoudelijke tegen elkaar. Daarbij had Jan blijkbaar van die bekerpartijen geleerd, althans, hij zette Sheila vanaf het begin onder druk. Daar wist ze zo nu en dan aan te ontsnappen, het kostte echter wel de nodige tijd. Die had ze later nog hard nodig en toen ontbrak het. Net voor het vallen van de vlag moest ze opgeven.

Jan van Dam meende met zwaar matriaal via de d-lijn door te kunnen breken tegen Bonne Faber. Maar die vlieger ging niet op en hij verspeelde daarbij een pionnetje. Maar dat bleek niet zo heel erg want Bonne vergreep zich aan een paard, dat niet, zoals gebeurde, naar de onderste lijn moest worden gespeeld maar op c5 de vluchtweg van Jan's op a7 geplaatste dame had moeten verhinderen. Nu bleek Bonne's dame in grote problemen te komen met haar dekkingstaken, wat een toren zou gaan kosten. En daarom gaf Bonne op.

In zijn partij tegen Michiel Landman probeerde Rob van Wijgerden weer eens van dik hout planken te zagen. Maar Michiel bleek in het bezit van een timmermansoog en wist alle voorgeschotelde problemen keurig op te lossen. Het ging zelfs zo ver dat Rob tenslotte op moest geven.

Arie Bliek kreeg een déja-vu voor zich. Want Leo Stelloo wist hem pardoes mat te zetten, terwijl Arie bezig was om Leo diezelfde kool te stoven.

Helaas gaat de leeftijd bij nestor Jannes van Halen een driftig woordje meespreken. Dat is dan vooral te merken als hij een niet zo handige zet heeft gespeeld en daar dan de gevolgen van ziet. Dan zit hij weer eens in (en op) zichzelf te mopperen. Zo ook deze avond in zijn partij tegen Ger Croonenberg. Dit had tenslotte voor Jannes partijverlies tot gevolg.

Frits Wilschut speelde tegen Johan Oomkes, die ook wel eens de sfeer bij De Pionier wilde gaan proeven. Maar de sfeer van zijn partij tegen Frits zal hem niet zo zijn bevallen want deze partij was één van de eersten die was afgelopen, in het nadeel van Johan.

Charlois Europoort 7-De Pionier 2

2011-10-17T17:03:00.001+02:00

Er ging deze avond een manusje van alles met het tweede Pionierteam mee: Ad van der Ree was non-playing captain, chauffeur, gever van schouderklopjes, aanbieder van een troostende schouder en schrijver van een verslag. Lees hoe hij het meemaakte.

Vrijdag 14 oktober moest het tweede team de eerste (uit)wedstrijd spelen tegen Charlois Europoort 7. We begonnen met een 1-0 voorsprong want Ben Blakmoor had de avond er voor vooruitgespeeld aan bord 1 op verzoek van Charlois. Ben had telkens kleine voordeeltjes verzameld, om vervolgens in het midden de e-pion te winnen. Deze e-pion van Ben kwam wat later op de zesde rij terecht en werd daar zo hinderlijk dat het zwart opbrak. Een paar zetten later kwamen de torens van Ben zo sterk te staan dat zijn tegenstander opgaf! Een mooie opsteker voor ons dus.

Helaas ging die voorsprong weer snel verloren. Bonne Faber, bord 3, liet zich meeslepen in het speeltempo van zijn, nog zeer jeugdige, tegenstander en - tot zijn eigen verbazing - stond ineens een stuk tegen een pion achter. Daarmee werd het dus 1-1.

Maar Sheila de Jonge speelde aan bord 6 een heel fraaie partij.

Ze won, met een paardwork, een toren. Vervolgens toverde ze de ene penning na de andere op het bord. En haar tegenstander ging, eigenlijk kansloos, ten onder. 2-1 dus.

Zoals gebruikelijk ging Rob van Wijgerden er, nu spelend aan bord 5, flink tegenaan. Hij verloor in zijn enthousiasme echter 2 pionnen. Maar zijn tegenstander stond in ontwikkeling wel een eind achter. Rob probeerde daar wel gebruik van te maken, dit werd echter allemaal rustig opgevangen. Er verscheen een pion op de voorlaatste rij en daardoor moest Rob de vlag strijken: 2-2.

Wim Noordermeer speelde aan bord 7 een spannende partij. Aanvankelijk ging de strijd gelijk op en Wim besloot niet te rocheren. Zijn tegenstander deed dat wel. Toen wat later de dames werden geruild was dat duidelijk een voordeel voor Wim, zijn koning stond beter. Maar helaas, grote schrik, verloor Wim een toren. Gelukkig stonden er wel vier pionnen tegenover. En toen toverde Wim een mooie tactische zet op het bord en won de toren terug. Hij had nu 3 pionnen meer en won, na nog lang doorspelen. 3-2 dus.

Het bleef dus spannend!

Aan bord 2 speelde Jan Straatman een moeilijke partij. Aanvankelijk ging de strijd vrijwel gelijk op, wit trok echter het initiatief naar zich toe en kreeg veel druk op de stelling van Jan.Wonderwel lukte het Jan om aardig onder die druk uit te komen. Dit kostte echter veel tijd èn een pion. Deze beide factoren kostten Jan tenslotte de partij. 3-3 en superspannend.

Aan bord 4 speelde Michiel Landman tegen de nestor van de tegenstanders. Eigenlijk zag je hier hetzelfde gebeuren als bij Jan aan bord 2. Michiel stond degelijk maar geleidelijk aan kreeg hij steeds meer druk op zijn stelling. Dat kostte hem een kwaliteit. Maar zijn tegenstander gebruikte er wel erg veel tijd voor, wat Michiel natuurlijk niet ontging. Door die tijdnood raakte de Rotterdammer de draad kwijt. Er ontstond ook nog verwarring omdat er door hem een onreglementaire zet werd gedaan. Beide spelers raakten hierdoor van de kook en het werd een waar foutenfestival. Michiel verloor daarbij een paard, zijn tegenstander even later echter een toren. Hierna ging hij, wat later dus, door zijn vlag en verloor dus. 4-3 en een hele opluchting voor ons maar het gelijke spel was in ieder geval binnen.

En dat was wel nodig, aan bord 8 stond Arie Bliek erg moeilijk. Lange tijd was de strijd nog gelijk op gegaan in een zeer ingewikkelde partij, waarbij lang alle stukken op het bord bleven staan. Helaas verloor Arie aan het eind van het middenspel 2 pionnen. En nu ontstond ongeveer dezelfde situatie als in de hiervoor besproken partij. Arie had nog genoeg tijd, zijn tegenstander echter stukken minder. Dus dpeelde Arie door op tijd. Aanvankelijk leek de Rotterdammer de goede weg niet te kunnen vinden, maar, helaas voor ons, zag hij uiteindelijk toch de oplossing. En een minuut voor de vlag gevallen zou zijn haalde hij de winst binnen, waardoor het op 4-4 eindigde.

Al met al een uitslag om tevreden mee te zijn.

Op het wedstrijdformulier verscheen de volgende stand:

	Charlois Europoort 7	1389	-	De Pionier 2	1537	4 -4
1	Marcel Dirks	1723	-	Ben Blakmoor	1705	0 -1
2	Marco van der Heijden		-	Jan Straatman	1496	1 -0
3	Kevin Nguyen	1540	-	Bonne Faber	1653	1 -0
4	Henk van der Velden	1466	-	Michiel Landman	1616	0 -1
5	Thao Nguyen		-	Rob van Wijgerden	1602	1 -0
6	Thomas Grolleman	1013	-	Sheila de Jonge	1413	0 -1
7	Zhi Yang Fan	1276	-	Wim Noordermeer	1479	0 -1
8	Janus de Vries	1316	-	Arie Bliek	1329	1 -0

Ronde 6

2011-10-16T12:15:00.000+02:00

Ook deze ronde werd gespeeld aan de vooravond van een eerste optreden van een Pionierteam voor de RSB-competitie. Daarover later meer, eerst de blik intern gericht.

Daar werd weer een tweede ronde bereikt voor de bekercompetitie en iemand daarvoor uitgeschakeld. Rik Verheij en Jan Straatman waren beiden aanwezig en konden zodoende tegen elkaar spelen. In beide partijen deed Jan zijn uiterste best, Rik bleef echter souverein zijn zetten spelen en gaf Jan geen kans op zelfs maar te proberen een remise af te dwingen. Rik dus door naar de tweede ronde. Voor de eerste ronde staan nog 5 lotingen open, de betreffende spelers hebben nog tot en met 10 november tijd om zich voor de tweede ronde te plaatsen, anders moet het reglement de beslissing brengen.

Ook stond er een familiestrijd op het programma, Fred en Alex van Wieringen stonden op de plaatsen 2 en 3 op de ranglijst en de kans leek erg groot, dat ze tegen elkaar moesten spelen. En inderdaad, ook het indelingsprogramma zag het zo. Uiteraard wisten ze, wat ze aan elkaar hadden en maakten ze er eeninteressant treffen van. Alex toonde aich ditmaal net wat gehaaider dan zijn vader, won materiaal en liet zich dat niet meer afnemen. Dat betekent tenslotte normaliter partijwinst en ook hier werd niet van die regel afgeweken.

Tegen Rob van Wijgerden bleek Jan van Huizen een moeilijke avond tegemoet te gaan, waarbij het er lange tijd op leek, dat er een remiseaccoord in de lucht hing. Na lang van alles uitgeprobeerd te hebben bleek Jan tenslotte toch de goede combinatie uit de hoge hoed te kunnen toveren en Rob, die al een poosje alle zeilen bij had moeten zetten om die remisehaven in het oog te kunnen houden, werd door die combinatie overdonderd, wist er geen antwoord op, behalve opgave.

Bonne Faber was te onvoorzichtig met zijn koning. Waar hij zijn monarch tegen Jan van Baardwijk eigenlijk zo snel mogelijk achter de relatief veilige paaltjes van de koningsvleugel had moeten brengen, liet hij hem onveilig in het centrum staan. Jan kwam met een paard en een loper daartegen opzetten en wist daarbij een kwaliteit te winnen. Was wat later de koning uit het centrum gehaald door Bonne dan hadden zich nog mogelijkheden geopenbaard omdat Jan zijn paarden te voorzichtig behandelde, Bonne zag het echter anders en werd tenslotte op een nederlaag getracteerd.

Het werd een interessant gebeuren tussen Sheila de Jonge en Arie Bliek. Sheila wist Arie onder druk te zetten. Daarbij meende Arie een sterke aanval op Sheila's koningsveste te kunnen beginnen, hij overzag daarbij echter totaal de komende matzet en moest dus puntloos huiswaarts keren.

Wim Noordermeer en Dik Roeffel speelden een rustige partij. In hun onderlinge partijen is Wim normaal gesproken net iets sterker (en slimmer?), wat ook deze avond zo bleek te zijn. Ook Dik dus puntloos naar huis.

Een geweldig foutenfestival werd het niet tussen Leo Stelloo en Frits Wilschut. Toch werden ze hier en daar toch wel gemaakt, de laatste door Frits. Volgens een oude schaakwaarheid trekt dan de andere speler aan het langste eind. Zo ook hier en Leo dus met het punt naar huis.

Dan zaten Wim den Heijer en Ger Croonenberg weer eens tegenover elkaar en leidde de partij eigenlijk langs de van hen bekende paden. Wim bedachtzaam zijn zetten overwegend en Ger te snel ingaand op een hem leuk lijkende zet. Het vervolg laat zich dan vrij gemakkelijk raden: winst voor Wim.